Geloven is geen werken

In het interview van Evangelie Herauten (zie onder) beschrijft ds. Simons het voorwaardelijke evangelie: je moet zoeken, bidden, kloppen, Bijbellezen, enzovoort. Veel predikanten roepen mensen hiertoe op en laten het hierbij. Dit is iets eisen van wat niet in de mens zit, zegt u. Een mens kan het niet. Vervolgens zegt u: het eerste dat nodig is, is Kom! (uit: "Komt herwaarts tot Mij"). Maar... kunnen wij dat wel dan? Terugkeren naar de Heere? Uit onszelf toch nooit? Maar zijn we dan niet terug bij hetzelfde?

Dit zijn geen vragen als aanval, maar echt omdat ik hiermee zit en dit niet begrijp. Een mens kan het toch allemaal niet? Dan nog een vraag. In een preek zei een dominee pas dat hij dacht dat er maar weinig kinderen van God zijn in de gemeente die vergeving van zonden kennen. Dit begrijp ik niet. Als kind van God heb je toch vergeving van zonden anders ben je Zijn kind toch niet? Hoe zit dit?

Dank voor je oprechte vraag. Ik ga proberen met twee kernwoorden uit de Heilige Schrift het je uit te leggen en met een gedeelte van de Heilige Schrift (Romeinen 10). De twee kernwoorden zijn wet en evangelie. Het tekstgedeelte lees je in Romeinen 10:1-8. Paulus legt ons uit wat wet is en wat evangelie is. De wet eist en zegt: doe dat en gij zult leven (Lukas 10:28). Het evangelie zegt: gelooft en doe dat (Romeinen 10:6). De wet zegt: klim op in de hemel en daal af in de hel en gij zult behouden zijn. Het evangelie zegt: er is Eén, die is tweeduizend jaar geleden neergedaald in de hel en is opgeklommen in de hemel. Dat heilsfeit heeft God nabij u gebracht, zo nabij dat het in uw mond en in uw hart is gelegd. (U moet het wel lezen anders gelooft u het niet, Romeinen 10:8.)

U zegt: wat moet ik doen om deel te krijgen aan die zaligheid? De wet zegt: zoek, klop, bid! Doe uw best, span u in! Ik hoor het die vrouw nog zeggen op haar sterfbed: "Dominee, ik heb er mijn hele leven naar gezocht, maar ik heb het niet gevonden.” Ik zei haar: “Vrouw, u hoeft niet naar Christus te zoeken, Hij ligt aan uw voeten. Sterker nog: Hij ligt niet in uw oor, maar in uw hart” (Romeinen 10:8). “Nee”, zei ze, “dat geloof ik niet; dat kan niet voor mij, dat is te groot.” En zij stierf. Arme vrouw, ze heeft het niet begrepen wat het Evangelie doet. Het Evangelie zegt: “Gelooft Zijn heil en troostrijk woord en verhardt u niet, maar laat u leiden!” (Psalm 81). Of anders gezegd met Romeinen 10:9: “Wie met zijn mond belijdt en met zijn hart gelooft, die is behouden.”

Nog een keer: geloven is geen werken, geloven is geen prestatie. Geloof is ophouden met werken en je laten zaligen. Velen menen dat geloof een nieuw werk is. Iets wat ik moet doen door de Heilige Geest. Als dat waar is, dan is het geloof een nieuwe wet. Nee, geloof is een middel wat God geeft door de prediking van het woord in harten van goddelozen. Onvoorwaardelijk, zonder enige eis of enige voorwaarden in de mens. Om de eenvoudige reden dat jij en ik dood zijn in de zonde en in de misdaden en ongeschikt zijn voor enig goed werk.

Wat zijn dan al deze teksten van “zoekt en klopt en bidt?” (Mattheüs 7:7). Dat zijn daden van het geloof, vruchten van een waar geloof. Vruchten van wedergeboorte in het leven van een gelovige. Trouwens, het gaat bij deze teksten ook nog om aards eten en drinken. Wat is dan het eerste wat nodig is tot zaligheid? Geloof! Rusten, ophouden met werken, niets doen! (Romeinen 4:5). Zo word je door genade zalig. Vandaar dat het Evangelie als eerste verkondigd en aangeboden moet worden aan zondaren en goddelozen (Johannes 5:25). Dat is het wonder dat doden zullen horen de stem van de Zoon van God (Dat is Evangelie) en die zullen leven. Niet door enig werk van de wet, maar door zich te verlaten wat God aanbiedt in Christus Jezus onze Heere.

Ik probeer het aan je uit te leggen, maar het is een geheim. Maar wel een geheim wat je moet horen. Vlees en bloed leren je dit niet (Johannes 1:11). Je godsdienst openbaart je dit in der eeuwigheid niet. Maar God biedt het je aan zonder geld en zonder prijs, wijn en melk in de duistere nacht van je leven (Jesaja 55:1). Wanneer je geweten tegen je getuigt dat je de eeuwige dood verdient, daar laat God het Evangelie schitteren tegen jouw zwarte achtergrond van jouw leven.

Ik weet niet wie je bent, maar God bidt: laat je met God verzoenen (2 Korinthe 5:20). Laat, laat, laat je zaligen... en niet bid er maar veel om en niet zoek er maar ernstig naar dan word je zoeken beloond. Nee, in der eeuwigheid zal je het eeuwige leven niet vinden. Maar het evangelie zegt: “Hoor en uw ziel zal leven.” Wat horen? “Zie hier ben ik. Wie in Mij gelooft die heeft het eeuwige leven.” O mijn zoon, o mijn dochter het goud ligt in uw hart en in uw mond (Romeinen 10:8). Dit is het Woord dat wij u verkondigen en wie dit Woord opeet (Johannes 6:54), wie dit Woord aanbidt, wie voor dit Woord buigt, wie Hem kust (Psalm 2) die is behouden.

Nog één keer: wie werkt krijgt geen loon, maar die niet werkt en gelooft in Hem die de goddeloze zalig die is behouden (Romeinen 4:5).

Ik sluit af, want al zou de zee zijn als inkt en mijn mond de pen, dan nog zou ik inkt te kort komen om te beschrijven en te bewonderen wat evangelie is. Het ware leven begint met het aanbod van Gods genade aan dode Adams kinderen. Wie daarvoor buigt en of daarvoor valt die is behouden en ontvangt vrede (Johannes 14:27). Besef, laat het tot je doordringen wat hierboven gebeurt ook in jouw leven en wat er gelegd wordt ook in jouw hart (lees maar in Mattheus 13:19: wat in het hart gezaaid is). Het ligt binnen handbereik. Verloren gaan is verschrikkelijk voor Jeruzalem. “Voor Sodom en Gomorra zal het verdraaglijker zijn dan voor ulieden” (Mattheüs 10:15). Dat geldt toch niet voor jou, mijn vriend?
 
Groet en zegen,
uw dominee A. Simons