Broek op zondag

In onze kerkelijke gemeente dragen best wat vrouwen een broek op zondag. Zelf doe ik dit niet, maar doordeweeks draag ik wel regelmatig broeken. Toch voelt het wat gek om in een broek naar de kerk te gaan. Misschien dat dit ook komt vanuit mijn opvoeding. Hoe moet ik hier naar kijken? Is het nodig om een onderscheid te maken tussen zondags en doordeweeks? Je dient er immers altijd netjes en fatsoenlijk uit te zien, ook doordeweeks.

Beste vraagsteller,

Bedankt voor je vraag en voor je antwoord ;-) Je laatste zin is immers al een beetje een antwoord op je eigen vraag? 

Laat ik daar dan ook bij aanhaken. Waar is kleding voor bedoeld? God heeft de kleding voor de mens gemaakt in het paradijs, om zijn naaktheid te bedekken. De kleding is een uiting van eerbaarheid – en dat is wel de belangrijkste Bijbelse norm. Eerbaarheid, of in jouw woorden: netjes en fatsoenlijk gekleed zijn.

De wereldling zegt: wij maken zelf wel uit wat netjes is en wat fatsoenlijk is. Dat bepaal ik zelf (individueel, menselijke autonomie, niemand hoeft mij wat te vertellen) of je volgt de gedragscode van een groep (vriendengroep, familie, religieuze groep, streek of woonplaats; klederdrachten). In sommige situaties wordt een bepaald soort kleding voorgeschreven zoals bedrijfskleding of kleding die hoort bij een beroepsgroep (verpleegkundige, stewardess) of een schooluniform. 

Wat zegt de christen? Die laat zich leiden door de vraag wat eerbaar is, tot eer van God en niet aanstootgevend voor de naaste. Daarbij komt dan ook om de hoek dat we mannelijk of vrouwelijk zijn geschapen en het onderscheid tussen beide seksen komt tot uiting in het onderscheid tussen herenkleding en dameskleding.

Eén van de concrete kanten van de seksuele revolutie is het uitwissen van dit onderscheid. Vaak wordt deze achtergrond niet (meer) beseft en kiezen we onze kleding op grond van eigen voorkeur of ook door kopieergedrag van de groep waar ik bij wil horen. 
 

"Heeft het te maken met een uitslijtend besef van het grote voorrecht dat is geschonken dat we het de moeite niet waard vinden om ons op Gods dag in feestkleding op te gaan?"

Om nu op je eigenlijke vraag terug te komen: Is het nodig om -als het over kleding gaat- een onderscheid te maken tussen zondag en doordeweeks? Er is een punt van overeenkomst, zoals je zelf al aangaf namelijk dat je ook doordeweeks inderdaad eerbaar gekleed dient te zijn. Dat betekent echter niet dat er geen verschil is. Wij passen onze kleding in allerlei situaties aan, afhankelijk van de gelegenheid waar we naartoe gaan. Voor een sportief uitje met vrienden ga ik anders gekleed dan wanneer ik als daggast uitgenodigd ben op de trouwdag van mijn vriend. 

Het onderscheid tussen zondag en doordeweeks is er inderdaad: de christelijke rustdag is een afgezonderde dag waarop God Zijn gemeente wil ontmoeten en wij Hem mogen ontmoeten in Zijn huis, samen met de ‘familie’ – allen die Hem hebben lief gekregen.

Heeft het te maken met een uitslijtend besef van het grote voorrecht dat is geschonken, dat we het de moeite niet waard vinden om ons op Gods dag, wanneer we verschijnen in Zijn huis, in feestkleding op te gaan?

Ik sprak deze week een moeder die mij vertelde over haar zoon die in zijn doordeweekse spijkerbroek met grote gaten naar de kerkdienst wilde gaan. Uiteraard fijn dat hij naar de kerkdienst gaat, maar hij (in de twintig jaar) snapte niet dat zijn moeder een opmerking maakte over zijn kleding. Eerlijk gezegd vind ik dat geen volwassen gedrag. Je komt op een leeftijd dat je zelf ook zou kunnen snappen wat eerbaar en passend is, passend bij het grote voorrecht dat God ons heeft verleend. 

Ik ga dus niet zeggen: je moet dit of je moet dat. Maar denk er zelf eens over na en handel op een jongvolwassen wijze naar eer en geweten.

Hartelijke groet,
Ds. H. Korving