God voor onwillig mens

Soms voel ik me zo ellendig. Iedereen lijkt bekeerd te worden om me heen en ik weet niet hoe het moet. Het maakt dat mijn hart in opstand komt tegen God. Ik voel me soms ook gevangen in mijn onwil; onwil om bekeerd te worden en te geloven, om te komen tot de Heere Jezus. Het lijkt onmogelijk. Ik weet dat het mijn eigen schuld is. Ik heb me zo vaak verzet tegen God. Eerst leek ik gewillig en wilde ik echt bekeerd worden en nu voel ik zo ontzettend veel onwil. Toch blijf ik lezen uit de Bijbel.

Ik besef dat als ik dit alles achterlaat, en dat soms ook wil, dat ik dan de zonde tegen de Heilige Geest doe. En dat is misschien ook de reden dat ik blijf Bijbellezen en bidden. Al lijkt mijn bidden op niets, het is zo biddeloos. Al schreeuwt het soms van binnen: hoe moet het toch? Als ik dan naar mensen om me heen kijk, zij mogen later wel voor eeuwig gelukkig zijn en ik zal naar de hel gaan. En zo leef ik gerust verder. Toch merk ik dat ik niet gelukkig ben en geen echte vrede heb. Ik weet dat de Heere Jezus dit alleen kan geven, maar waarom voel ik me zo onwillig en vijandig? God is zo soeverein, maar als ik dan denk: ja, die is echt door God uitgekozen, God heeft hem/haar liefgehad met een eeuwige liefde, dat maakt dat er veel opstand komt.

Hoe kan ik toch verlost worden van dit alles en hoe kan ik volhardend bidden? Luistert God naar geheel onwillige mensen?

Beste vragenstel(l/st)er,

De worsteling die je beschrijft is aangrijpend maar ook heel herkenbaar. Ik denk dat ook velen van Gods kinderen deze worsteling kennen. God heeft hen eruit gehaald. Dat kan Hij ook bij jou doen. 

Het is van groot belang te beseffen dat God een verloren mens zalig maakt. Wat is een verloren mens? Dat is iemand die niet kan, niet wil, niet deugt, niet weet wat goed is en die ook niets heeft om voor God te bestaan. Het is een hopeloos geval. Tenminste… als je iemand aanmerkt in zichzelf. Ik denk dat de beschrijving die je geeft hier aardig in de buurt komt. Wat wil ik ermee zeggen? Dat dit alles voor God geen probleem is en geen verhindering vormt om zalig te worden. Sterker nog: het zijn eigenlijk je aanbevelingsbrieven want je zegt ermee dat je een verloren, goddeloos, onrein, vijandig mens bent. Christus is gekomen om het verlorene te zoeken.
 

"Als jij tevreden bent met Christus is God tevreden met jou!"

Vervolgens is het van groot belang te beseffen dat zulke mensen tot Christus mogen komen. Dat geldt ook voor jou. Kom naar Hem toe met je zonde, schuld, onreinheid, vijandschap, strafwaardigheid en belijdt het allemaal maar aan de Heere. Maar als je werkelijk zalig wilt worden mag je vervolgens ook je vertrouwen stellen op het werk dat Christus gedaan heeft, het offer dat Hij gebracht heeft en de beloften van het evangelie omhelzen waarin Hij zegt dat er bij Hem vergeving en zaligheid te verkrijgen is. Nu denk je misschien: maar ik ben verloren, goddeloos en vijandig! Precies, en zo mag je komen en Christus aannemen en omhelzen. Als je dat tenminste wilt… Het is voor de liefhebbers. Het mag, en het moet, als je zalig wilt worden.

Hoef ik niets te hebben? Nee. Hoef ik niet eerst… Nee. Kom zoals je bent en grijp zo de beloften van het evangelie aan. Pas ze toe op jezelf. Geloof het Woord van God. Vertrouw je aan Christus toe. En Hij zal je zalig maken.

Maar dan ben ik nog steeds een zondaar in mezelf. Zeker, maar Hij is je gerechtigheid. Maar ik breng er nog steeds niets van terecht. Zeker, maar Hij is je heiligmaking. Jij zult niets zijn maar Hij zal alles voor je zijn. Zo krijg je Hem lief. Zo geloof je in Hem. Zo ontvang je de gehele verlossing uit Hem.

Ik zeg tegen je wat Kohlbrugge zei: als jij tevreden bent met Christus is God tevreden met jou!

Nou, wat wordt het? Wil je al je hoop alleen op Christus stellen en tevreden met Hem zijn? Dat wens ik je van harte toe.

Je ds. A. Kot