Raak niet, smaak niet, en roer niet aan

@vraagsteller: Jezus zelf werd beschuldigd van het verbreken van de sabbatsrust. Zijn discipelen plukten korenaren op de sabbat (Markus 2 vers 23-28). En zelf genas Hij een man met een verschrompelde hand op de sabbat (Markus 3 vers 1-6). Zoals ds. Mol al aangeeft en je ook in Markus 2 vers 27 kan lezen is de sabbat gemaakt ter wille van de mens en niet de mens ter wille van de sabbat.
Als je voor je rust/ontspanning een paar kaarten maakt lijkt me dit geen probleem.

@Jesaja40
Ik proef uit je reacties dat je bewust die scheiding tussen Messiasbelijdende Joden en christenen wil aanhouden. Dat je door de jaren heen wat voorzichtiger wordt n.a.v. negatieve ervaringen kan ik me voorstellen. Het christendom kent zwarte bladzijden gezien de geschiedenis. Kijk maar naar de kruistochten. Maar maak je niet een olifant van een mug door te beweren dat Messiasbelijdende Joden beslist geen christenen zijn terwijl ze wel Christus volgen?
Naar mijn weten is iedereen die Christus volgt ook christen. Zoals Tonny al ergens aangeeft.
En misschien ben ik ook wel een beetje een Messiasbelijdende Jood omdat ik geloof dat we beiden geënt zijn op de olijfboom.

@WillemB

De volheid der heidenen.

Romeinen 11

Ik herinner mij dat mijn oude vader met heel veel eerbied dit hoofdstuk las. Geen vlakke dreun van woorden, maar met dynamiek met de juiste intonatie. Vanuit de grondtekst begreep hij wat er bedoeld werd. Vanwege zijn gesloten karakter kon hij wat hij tussen de regels doorlas onder woorden brengen. Hij had geen theologie gestudeerd en was er trots op als zijn zoon zijn tentamencijfers liet zien die hij van zijn rabbijnen had gekregen voor zijn studie. Menigmaal komt in de Messiasbelijdende Joodse gemeenten de brief aan de Romeinen aan de orde. Het is onze eigen hooggeleerde farizeeër Sja’oel die vanuit de Thora een herderlijke brief schrijft aan de jonge gemeente in Rome. Sja’oel doet dat uit parate kennis. Heel gebruikelijk in die dagen. Voor menig kind startte de theologische vorming al vanaf hun keuterleeftijd. Vele voorbeelden zijn daarvan in onze Joodse geschiedenis terug te vinden.

Proloog op Romeinen 11
Deze omvat zeer veel feiten die de basis vormen om dit hoofdstuk te begrijpen. Een kleine selectie van feiten waarbij ik volgens rabbijnse traditie tussen de regels doorlees.

יהוה (Adonai) gaf aan Adam en Eva de belofte dat er een Messias geboren zou worden. Wat hebben Adam en Eva uitgekeken naar hun Messias. Zij hebben zeer veel kraambezoeken afgelegd in de verwachting dat zij hun Messias zouden ontmoeten. Zij keken uit naar het heropenen van het heerlijke paradijs waaruit zij verdreven waren. De Messias zou de verbroken relatie met יהוה herstellen. Bij ieder kraambezoek vertelde Adam over de beloofde die zij nog in het paradijs hadden gekregen. Weinigen waren er die de woorden van opa Adam ter harte namen. Ja, opa, dat hebben wij al zo vaak gehoord, het zal wel hoor. Zo gingen de 930 levensjaren van Adam in een opeenstapeling van teleurstellingen voorbij. De 10e generatie komt de zondvloed over de aarde. Slechts 8 mensen blijven in leven.

Na 19 generaties vanaf Adam gerekend greep יהוה opnieuw in. Avram werd apart gezet, kreeg een nieuwe naam. Avraham, zijn nieuwe naam betekend vader van veel volkeren. Hij staat als hoofd daarvan. Hij was de nieuwe representant voor יהוה geworden in deze wereld. Avraham diende zich af te zonderen en zich volledig toe te wijden aan יהוה Geen gemakkelijke taak want van huis uit werden afgoden vereerd. Het woord van יהוה is zo krachtig dat hij volkomen vertrouwd op de belofte van יהוה Genesis 12:3 is een van de sleutelverzen om Romeinen 11 te verstaan.

Wat is de tweedeling in Romeinen 11 waar Sja’oel op duidt?

Als eerste: de natuurlijke kinderen van Avraham de kinderen van de belofte zij die apart gezet zijn. In een rechtstreekse lijn de natuurlijke kinderen van Israël en allen die daarbij ingetrouwd zijn en voor 100% deel uit gaan maken.
Ten tweede: de geestelijke kinderen van Avraham, dat zijn de gojim (niet-Joden). Maar wel onder voorwaarden dat zij van harte zich aansluiten bij de leer van de G’d van Avraham, Jitschak en Jaacov. Zij zijn niet ingetrouwd en worden gezien als bijwoners.


Een gesloten deur.

Hieronder enkele passages die opvallen: een dichte deur, een deur op een kier open en een wagenwijde open deur.

De uitzending van de discipelen van ישוע (Yeshua) was ondubbelzinnig: niet naar de gojim maar naar de natuurlijke kinderen van Avraham worden zij gezonden. Een beknopte opdracht meer niet (zie Matth. 10:4-5). Hier wordt de deur voor de gojim dicht gelaten!

Laten we eens zien hoe ישוע reageert op het verzoek van de Kanaänitische vrouw. Ik ben alleen gezonden tot de verloren schapen van Israël. (Zie Matth. 15:24). Vergelijken we dat met de uitspraak van ישוע Ik ben de deur ד (dalet). Hij heeft de sleutel in handen. Op de woorden van deze vrouw dat ook de honden de kruimels eten die van de tafel af vallen verkrijgt zij haar wens. Zij wilde delen in het karige voedsel wat anders verspild zou worden.
Zij zag ישוע als de zoon van David, een erkenning en herkenning van deze vrouw.
De deur wordt hier voor de gojim op een kier opengezet!

Het volgen de woorden van ישוע in Johannes 10:16 Nog andere schapen heb Ik, die niet van deze stal zijn; ook die moet Ik leiden en zij zullen naar mijn stem horen en het zal worden één kudde, één herder. Dit gedeelte is net zo ontroerend als Romeinen 11. Als je het goed tot je door laat dringen merk je dat een schaap een dier is die niet zonder leiding de weg weet te vinden. De grazige weide weet de herder van de schapen te vinden. Hier zet ישוע de deur voor de gojim wagenwijd open. De definitieve aansporing volgt in Matth. 28.

Met deze passages van de dichte deur, de deur op een kier en de deur wagenwijd open ga ik terug naar de vraag: tot de volheid der gojim is thuisgekomen.

Het zal de kerkelijke leiders zwaar aangerekend worden door het Thoragebod terzijde te schuiven en de tijden te veranderen, ongewenste feesten toe te laten en toe te staan. Zie Daniel 7 en 9. Wee de herders van deze kudde, maar ook het wee voor mij als ik hen de juiste weg niet wijs!

Terug naar ons voorgeslacht: heel veel zijn in het volste vertrouwen op יהוה overleden en verwachten de wederopstanding, daar twijfel ik niet aan, in velerlei opzichten zijn zij natuurlijke én geestelijke kinderen van Avraham. Hierin zie ik dat יהוה een G’d is van de levenden. In heel veel gevallen is de deur op een kier of wagenwijd opengezet.

Aan de andere kant een sterk groeiend deel dat terugkeert naar de tijden die יהוה heeft vastgesteld door de Sjabbat in ere te herstellen. Er is nog veel te herstellen in het 1000-jarig vrederijk door de natuurlijke kinderen van Abraham en allen die zich bij hen aansluiten. De Joodse Messiasbelijdende gemeenten groeien. Duidelijk is een terugkeer naar de instelling van יהוה die ons heeft opgedragen zich aan Zijn Thora te houden. Het getuigenis in Israël is sterker en groter aan het worden! Nog klinkt in mijn oren de roep om de Messias op bij de Klaagmuur in Jeruzalem. Geen folklore van een groepje zangers maar heel oprecht gemeend naar mijn mening.

Je bemerkt dat Sja’oel waarschuwt voor een wildgroei. Ook hij kon het niet tegenhouden. Wat hij wel zag geeft hij op een treffende wijze door. Er zal een volheid komen waarop de natuurlijke kinderen van Avraham zich buitengewoon op zullen verheugen. Massaal zullen zij zich wenden tot יהוה en zullen ישוע erkennen als hun Messias.
ישוע de vredevorst zal vanuit Jeruzalem regeren over de gehele aarde.

Zacharja 12 tot 14 zal werkelijkheid worden. Als ik deze dingen lees en steeds meer de samenhang zie krijg ik vreugdetranen in mijn ogen. Deze vreugdetranen had Sja’oel, die meer als ik, de verbanden zag toen hij de Romeinen brief schreef.

Met groot verlangen zie ik uit naar het moment dat die volheid bereikt gaat worden. Moge het spoedig zijn en in onze dagen.

Dus, Jesaja40, vanaf jouw kant geen broederhand tussen Jood en heiden?
Of begrijp ik je niet goed?

Op zich vind ik bovenstaande een boeiende discussie. Maar is de vragensteller nog in beeld? Hebben jullie voor haar ook nog een bemoediging of wijze raad?

@WillemB
Dat je van "Jesaja" de broederhand niet toegestoken krijgt zegt niets over de gemiddelde messiasbelijdende Jood (die zich in merendeel wél christen noemen).

"Χριστιανούς", wat door Jesaja heel eenvoudig met "Messianic" vertaald wordt is als je het omzet in ons Latijns schrift "Kristianous".

Er is een groep binnen het jodendom (al dan niet messiasbelijdend) die zich tegen het christendom afzetten (waar gezien de geschiedenis best begrip voor opgebracht kan worden), maar gelukkig is het meestal zo dat je bij messiasbelijdende Joden wél herkenning en een broederband ervaart.

@WillemB

Het vergaat mij net zo als Kefas, die in een niet mis te verstaan visioen te horen kreeg: sta op en eet. Het was van zijn kant een drie keer nee, beslist niet. Hij at er ook niet van. Het grote taboe van onreinheid van de gojim moest doorbroken worden. Ook bij hem diende het zogenaamde "kwartje" te vallen conform aan het gebed van Salomo over de gojim die naar de tempel zou komen om te aanbidden. Dat het taboe er was is logisch te verklaren door de vernietiging van de tempel door de gojim. En terugkijkend was het onze eigen schuld.

In de Messias is de deur opengezet naar de gojim. Wie ben ik om die dicht te doen?

Dan de vraagsteller die afgeleid wordt door mijn en andere reacties. Uw vraag is dezelfde die in de Thora telkens weer gesteld wordt en met geboden en verboden omkleed wordt. Als u Joods zou zijn zou het heel gemakkelijk zijn om na te lezen wat er van u gevraagd wordt.

De grote onzekerheid zit in het feit dat er vanuit Bijbelse voorbeelden u zaken worden opgelegd die niet op u van toepassing zijn. Het zijn kerkelijke regels bedacht door predikanten die op hun wijze de Bijbel interpreteren. Is dat juist? Ik denk van niet, omdat zij het interpreteren naar de letter van de wet of het gebod.

Voor de vreemdeling de gojim gelden wel de geboden als zij onderdeel uitmaken van een Joods huisgezin als personeel of een inwoner zijn van het land zie Exodus 20:10.

Wat vroeger gedeeld en besproken wordt is veranderd in een grote stilte. En juist het invullen van die stilte, zijn het uw handen die u door uw vaardigheden helpen om die stilte ook in het luisteren te doorbreken. En ja, ik begrijp uw handelen daarin. Menigeen hoort een woordverkondiging aan. Waar gaan hun gedachten naar uit tijdens dat aanhoren? Dat wordt niet gezien of zelden waargenomen door de voorganger de merkt dat de aandacht ergens anders op gericht is.

Uw reactie tijdens het luisteren is praktisch door het maken van een kaart die dient als een bemoediging voor de ander. Daarom vind ik de reactie van anderen "u mag dat niet" zeer ongepast. Als weduwe krijgt u de taak van uw overleden echtgenoot erbij en dat alles moet wel gedaan worden. Werkzaamheden kunnen niet meer gedeeld worden. Het wordt woekeren met de schaarse tijd en niemand heeft het recht om te zeggen "u mag dat niet". En ik gun het u zo van harte dat tijdens het maken van de kaart de zegen van het gesproken woord bij u binnen mag komen. Dat is de heerlijke troost en bemoediging in alle stilte van de Eeuwige.

Beste broeder Jesaja40,
Ik lees in Handelingen 15:23-24 dat jouw Joodse leiders, de apostelen en de oudsten in Jeruzalem aan de gemeenten uit de heidenen in een brief schrijven:
Wij hebben gehoord dat sommigen die bij ons vandaan zijn gekomen, u met woorden in verwarring hebben gebracht en uw zielen hebben verontrust door te zeggen dat u besneden moet worden EN DE WET MOET ONDERHOUDEN. Wij hadden hun daar GEEN opdracht toe gegeven.
Ik neem aan dat het dus jouw poging niet mag zijn om gelovige geworden heidenen deze Joods wetten op te leggen en daardoor in verwarring te brengen…

Inderdaad heeft jouw volk veel geleden van de heidenen. Vreselijk…! Maar vergeet niet dat een Messiasbelijdende Jood zoals Paulus, gelyncht zou zijn, door notabene zijn eigen Joodse “broeders”, als de heidenen (Romeinen) hem niet bevrijd hadden. Vanaf die Joodse “kant” lag er een vreselijk diepe haat, nog érger dan van de heidenen.

Je krijgt tranen in je ogen als je leest dat heel je volk ooit tot de erkenning van deze Messias komt. Ik traan met je mee. Maar tranen krijg ik ook als ik zie dat er wereldwijd miljoenen mogen delen in het Heil, gebracht door de Messias, onze (jouw en mijn!) Jezus Christus! En als ik dan zie dat je schrijft: ‘Wie ben ik dan, als Hij deze deur opent’, hoop ik niet dat je dit met een wrok in je hart schrijft. Want uiteindelijk is er in Hem GEEN enkel verschil meer tussen Jood of Griek/ heiden, man of vrouw, dienstknecht of vrije… want allen zijn één in Christus Jezus.
Dus van mijn kant, de hartelijke broederhand voor mijn (oudste)broeder Jesaja40! Begraaf die strijdbijl voorgoed, laat de liefde van onze Heiland alle wonden helen, en je zult een grote vrede in hart ervaren. Want HIJ IS ONZE VREDE! En straks woon je eeuwig samen met HEM en al deze gezaligden. Shalom!

@wILLEMb

תודה רבה Veel dank voor uw reactie. Eh, die strijdbijl gebruik ik niet al noemt u dat zo. Ik hoef én mag die niet begraven.

לכן, קחו כל ציוד מלחמה שאלוהים סיפק לכם; כדי שבבוא היום הרע תוכלו להתנגד; וכאשר תנצחו בקרב, עדיין תעמדו.

De letterlijke vertaling van uit The Complete Jewish Bible: Efeze 6:13

Neem daarom alle oorlogsuitrusting die God ter beschikking stelt, zodat u, wanneer de kwade dag aanbreekt, weerstand kunt bieden en, wanneer de strijd gewonnen is, nog steeds overeind zult staan.

Net als de apostelen leg ik de ander geen juk op die zij niet kunnen of mogen dragen. Wel de universele geboden die de Eeuwige gegeven heeft in de Tien Woorden. Die klonken voor mijn volksgenoten en de (zij het een kleine groep) gojim die meetrokken uit Egypte. In die Tien Woorden zit al de geestelijke wapenrusting opgesloten. Ik kan mij daar niet van losmaken. Dat is beslist niet wettisch maar gehoorzaamheid aan het gebod. Wie kan die ten volle houden? Ik in ieder geval niet; maar ik moet elke dag mijn best doen.

Wat wordt er wel opgelegd door de Apostelen zie Handelingen 15:20-21. Zijn dat maar vier geboden? Nee, ook in het Romeinse recht was moord en diefstel strafbaar. Dat zijn er al zes. Het bijeenkomen op de Sjabbat is een onderdeel van de Tien Woorden.

Die regel is nimmer herroepen en vanuit het onderwijs op de Sjabbat kregen de hoorders meer inzicht in de structuur van leefregels en geboden. Het doel daarvan was om wederzijds respect voor Jood en Gojim aangaande hun verplichting naar de Eeuwige tot uiting te brengen. Dat is geen juk maar een gunnende genade die wederzijds is.

Dat is de Deur die de Messias heeft geopend met het onzichtbare maar wel aanwezige ingeënt zijn op de edele olijf. Voor de vraagsteller, voor u en vele anderen voelt u zich geënt op de edele olijf om daarvanuit gevoed te mogen worden op weg naar ons uiteindelijk einddoel naar het Paradijs.

@Tony
"Justin Martyr (apology 1, 150 na Christus) schrijft dat christenen de gewoonte hadden om samen te komen op de dag dat de Heere opstond".

Een correct citaat uit de tweede eeuw, dank daarvoor.

Het is een (kerkelijke) bevestiging van feit dat toen de Hebreeuwse kalender volledig geaccepteerd werd.

De context van die tijd:
Na de ballingschap trokken vele Joden naar Jeruzalem om daar een volle week Pesach te vieren.

De opstandingsdag valt altijd midden in de Pesachweek die begint op de avond van de 14 Nisan en volle week duurt. De gelovige gojim sloten zich aan bij de Messiasbelijdende Joden om de opstandingsdag met hen mee te beleven. Nog steeds herdenken alle Messiasbelijdende Joden de opstandingsdag midden in de Pesachweek. ישוע חי Yeshua leeft is het centrale thema op die herdenkingsdag.

Als je -in Jezus- net zo vrij van de wet bent als dat een vrouw van haar man is, indien die is overleden (rom 7:2-4), dan kan toch niemand je de sabbat verplichten te houden?

Dat God boven alles en je naaste als je zelf liefhebben als jezelf er automatisch in uitmond dat je al 9 van de 10 geboden (behalve de Joodse sabbat) houdt staat daar m.i. los van.
Nergens worden aan de bekeerde heidenen in Het nieuwe Testament regels over de sabbat gegeven. We hoeven ons er ook niet over te laten veroordelen als anderen daar anders over denken: kol. 2:16

"Laat dus niemand u veroordelen inzake eten of drinken, of op het punt van een feestdag, een nieuwe maan of de sabbatten."

Of Romeinen 14 vers 5
"De een acht de ene dag boven de andere dag, maar de ander acht al de dagen gelijk. Laat ieder in zijn eigen geest ten volle overtuigd zijn."

@Davinci,
Wat jammer dat u geen oog heeft voor de context van die tijd. De Brieven zijn gericht aan alle Messiasbelijdende Joodse gemeentes. Er was toen geen enkele sprake van zondagsrust. Het was gewoon Sjabbat waarop er niet gewerkt werd, conform aan het gebod van de Eeuwige zelf. Geen enkele apostel ging daar tegenin en volgden daarmee de opdracht die Yeshua zelf had gegeven. Joden en gojim kwamen gewoon op de Sjabbat bij elkaar. Alle andere dagen van de week werd er gewoon gewerkt.

In een van de commentaren van The Complete Jewish Bible worden de gojim “als geadopteerde opgenomen” in de Joods Messiasbelijdende gemeenschap. Zij horen de blijde boodschap en willen meer te weten komen. Vanuit die gedachte schrijft Sja’oel naar de diverse gemeentes. Behandel de vreemdelingen niet naar hun achtergrond en voedingsgewoontes waar zij vandaan komen. Leg hun niets op maar leef hen gewoon voor wat Yeshua ons heeft opgedragen.

Wat leerde Yeshua aan Zijn leerlingen? Het houden van de geboden. Volgens uw redenering is dat niet de Sjabbat. Is dat niet in strijd met de opdracht die Yeshua zelf geeft? De instelling van de Sjabbat is geen Joodse uitvinding. Het is de Eeuwige zelf die deze dag heeft aangewezen als rustdag. Het is uw keuze om dat wel of niet te respecteren.

Wat leer je als je in een gemeenschap wordt opgenomen of geadopteerd? Je leert van de nieuwe gewoontes en neemt deel aan de gangbare gebruiken. Het waarom wij dat zo doen mondde vaak uit in het antwoord: zo staat het in de Thora en de profeten.

Geen verdeeld huis met tientallen richtingen en honderden meningen en helaas gedurende het leven Sja’oel broeide het al. De brieven zijn pastoraal en waarschuwend voor dwaalleer.

De vraagsteller heeft in ieder geval veel achtgrondinformatie gekregen in de reacties...
Hopelijk bent u in uw gemoed te volle verzekerd dat het maken van kaarten uw omgang met de Heere niet in de weg staat. Het is dan ook naar mijn mening het enige goede dat uit de opmerking -van de persoon uit uw vraag- op kan komen. Weet u al wie u vandaag gaat bemoedigen met uw mooie hobby?