Vrijsteden (2)

Ik zou graag willen reageren op het antwoord van ds. Heikamp over de vrijsteden. Zo'n doodslager was toch al in de vrijstad voordat de hogepriester stierf? Wie in de Zoon gelooft, heeft het eeuwige leven. Kun je dus in de vrijstad zijn, in Christus zijn, maar nog niet vrijgesproken?

Nee, natuurlijk kun je niet in Christus zijn en niet zijn vrijgesproken. Een ziel die uitgedreven wordt door de wet van God en terechtkomt in de vrijstad is nog niet behouden. Want de wet maakt niet zalig en schenkt geen genade. Hij hoort van de mogelijkheid van zalig worden en de vergeving van zonde in en door de dood van Christus, maar mist de toepassing ervan in zijn ziel. Deze doodslager is als de leerling in zondag 5 van de Heidelberger: is er enig middel om behouden te worden? Dan wordt uit het antwoord duidelijk: God eist voldoening aan Zijn gerechtigheid. Want door recht komt er plaats voor de dood van de Hogepriester, de Heere Jezus Christus.

Met een ander voorbeeld tracht ik het duidelijk te maken. De doodslager in de vrijstad is het beeld van een zondaar die onderwijs ontvangt uit het Evangelie: Jezus voor u. Maar door de dood van de Hogepriester toegepast aan de ziel wordt het: Jezus in u. Dan wordt je geleid in de vrijheid van de kinderen Gods. En daar wordt biddend op gewacht totdat het de Heere behaagt Zijn Zoon aan mij te openbaren. Samengevat: door de dood van de Hogepriester schenkt de Heere genade door recht.

Hopelijk wordt het niet alleen verstandelijk duidelijker, maar bovenal bevindelijk, gewerkt door Gods lieve Geest.
 
Met hartelijke groeten,
ds. J. D. Heikamp