De dag waarop de Morgenster opgaat

Een vraag over 2 Petrus 1:19. “En wij hebben het profetische woord, dat vast en zeker is, en u doet er goed aan daarop acht te slaan als op een lamp die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart.” Het eerste vers maakt duidelijk dat Petrus tot een groep mensen schrijft die bekeerd is. Het kan dus geen betekenis hebben van bekering ontvangen. Zou “tot de dag aanbreekt” kunnen wijzen op de dag des Heeren, Zijn wederkomst? Gaat de morgenster op in ons hart, dat God ons hiermee een teken geeft dat Hij eraan komt?

Beste vragensteller,
 
Je zou zomaar kunnen denken dat dit vers gaat over de bekering. Want dan gaat het licht op het in het donkere hart van een zondaar. Ik denk dat je Efeze 5:14 zo wel moet lezen: “Ontwaak, gij die slaapt, en sta op uit de doden, en Christus zal over u lichten.” Terecht merk jij op dat die uitleg niet past bij 2 Petrus 1:19. Petrus schrijft “aan degenen die even dierbaar geloof met ons verkregen hebben door de rechtvaardigheid van onze God en Zaligmaker Jezus Christus” – aan christenen dus. Hij gaat er vast vanuit dat het Licht al in hun harten geschenen heeft. Daarom klopt jouw veronderstelling dat “de dag waarop de Morgenster opgaat” slaat op de wederkomst. Jezus Christus, de blinkende Morgenster, zal terugkomen (Openbaring 22:16). Hij zal in de harten van alle gelovigen opgaan. Dan is het profetische Woord, waar Petrus het in dit gedeelte over heeft, niet meer nodig. Alle harten, het innerlijk van alle ‘losse’ personen, zullen volkomen verlicht zijn door Christus, de Morgenster. Conclusie: het gaat bij de Morgenster in ons hart niet om een teken van Zijn komst, maar juist om de werkelijkheid na Zijn komst, tot in alle eeuwigheid!
 
Hartelijke groet,
Ds. T. A. Bakker