Vrijsteden

In Jozua 20 wordt de functie van de vrijsteden beschreven. De vrijsteden zijn een beeld van Christus, bij Wie alleen veiligheid is. Maar er staat in dat gedeelte ook iets over de dood van de hogepriester. Pas daarna mocht de doodslager weer terug naar de plaats waar hij vandaan kwam. Wat is hiervan de les voor het geestelijke leven?

Het verblijf in de vrijstad was bedoeld om te verkeren onder de Goddelijke bescherming, totdat de dood van de Hogepriester volkomen bevrijding bracht. Niet te ontkennen valt dat in deze instelling een heenwijzing verscholen ligt naar de dood van Christus, die van de strenge eis van het recht volkomen bevrijdt, omdat Hij verzoening brengt.

Het is noodzakelijk dat de dood van Christus als Hogepriester in ons hart wordt verklaard en toegepast, door de Heilige Geest. Hij moest sterven en gaan onder het Goddelijke recht om de schuld te betalen, op grond waarop God de Vader de zonden vergeeft en de uitverkoren zondaar met Zichzelf verzoent, door het geloof. Wanneer we worden vrijgesproken in het gericht, en dat kan alleen door de dood van Christus, zullen we gesteld worden in de vrijheid van de kinderen Gods. Zo wordt de doodslager in een weg van recht en gerechtigheid vrijgesproken en vrijgelaten in en door de dood van de Hogepriester. Dat is de gezegende les voor het geestelijke leven in het leven van Gods volk.

Door de dood en opstanding van deze Hogepriester bezitten Gods kinderen nu een biddende en dankende Hogepriester. Hij zit aan de rechterhand des Vaders om gebondenen en doodslagers te leiden in de vrijheid waarmee Hij ons heeft vrijgemaakt.

Uw dienaar,
ds. J. D. Heikamp