Gods verwerping daad van rechtvaardigheid

Beste ds. G. A. van den Brink. Uw boek, “Dordt zoals je Dordt niet kende”, heb ik sinds kort aangeschaft. Het is een erg duidelijk boekje en het werkt voor mij zeer verhelderend, daarvoor dank! Toch is er een aantal zaken die voor mij niet helemaal duidelijk zijn.

Ten eerste zegt u in uw boekje dat ds. Kersten stelt dat de verwerping een besluit is van Gods soevereiniteit en niet van Zijn rechtvaardigheid (pagina 38). U vindt dat een onjuiste visie. Maar is het niet beide waar? Dat God namelijk de verworpenen naar Zijn soevereiniteit in de zonde laat, waardoor Hij ze rechtvaardig kan verwerpen? Maar is dat dan wel weer een verwerping van eeuwigheid? U ziet dat ik nogal in de knel kom.

Beste vragensteller,

Laat ik beginnen met een vergelijking. Als een koning aan een veroordeelde gratie verleent, is dat een daad van barmhartigheid. Als hij geen gratie verleent, is dat een daad van rechtvaardigheid. De beslissing om in het concrete geval barmhartig danwel rechtvaardig te handelen, is een zaak van soevereiniteit.

Zo is het bij God ook. Als Hij Petrus verkiest, is dat een daad van barmhartigheid jegens Petrus. Dat Hij Judas verwerpt, is een daad van rechtvaardigheid jegens Judas. Maar Gods beslissing om Petrus wel te verkiezen en Judas niet, is een zaak van soevereiniteit.

Waarom is dit van belang? Gods verwerping móet een daad van rechtvaardigheid zijn. Want anders laten we ruimte voor de optie dat God zondeloze, onschuldige of zelfs volmaakte mensen voor eeuwig verdoemt. Als het besluit om mensen voor te bestemmen voor de eeuwige dood een soeverein besluit zou zijn, dan beroven we God van de eigenschap van rechtvaardigheid. Dan zou Hij de vrijheid hebben om naar believen rechtvaardig of onrechtvaardig te handelen. En dat is een verschrikkelijke gedachte.

Waarom benadrukken ds. Kersten en Moerkerken dan toch dit punt? Ik weet het niet, ik begrijp het niet. Misschien denken zij dat de erkenning van Gods soevereiniteit de hoogste graad van geloof is? Mogelijk vinden ze dat we moeten komen op het punt dat we ons aan Gods soevereiniteit overleveren en instemmen met de eeuwige dood als God daar soeverein toe besloten heeft? Hoe dan ook, het is een visie die erg ver verwijderd is van de zorgvuldige en bijbelse taal van Dordt. 

Met hartelijke groet,
Ds. G. A. van den Brink