Oordelen over zonden (van anderen)

Waarom oordelen mensen vaak over zonden van anderen? Ik bedoel, in de gereformeerde gezindte wordt gedacht en gezegd over bijvoorbeeld praktiserende homoseksuelen, moordenaars, dieven, prostituées enzovoorts, dat ze het Koninkrijk niet zullen beërven, daar niet zullen komen. Maar die mensen dan (juist ook uit de reformatorische gezindte!) die tot hun dood hebben gerookt, hebben gelogen, zwart hebben gewerkt? Dat zijn ook zonden. Bij God is er geen gradatie in grote, kleine of tussenin-zonden toch?

Nog een voorbeeld: mensen die gescheiden zijn zonder dat er sprake was van overspel en opnieuw zijn getrouwd die doen ook tot hun dood zonde, terwijl dat lang niet altijd zo gezien wordt als zonde en er zelfs ‘bekeerden’ onder hen zijn, maar als een prostituee of een praktiserende homo tot zijn of haar dood in deze zonde blijft wordt er bijna automatisch vanuit gegaan dat ze verloren zijn, want ze leefden in zonde en dat stel dat gescheiden is (zonder dat er sprake was van overspel) en opnieuw met een ander trouwt, die doet toch ook zonde tot hun dood en daar wordt niet zo over gedacht. Hoe zit dit precies?

Nog een voorbeeld, met de daad begaan christenen misschien niet een moord, maar met zijn gedachten is denk iedere christen daar wel schuldig aan. Hoe kijkt God naar mensen die het zesde gebod met de daad hebben gedaan en mensen die dat alleen met gedachten/woorden hebben gedaan? Is hierin wel of niet onderscheid in bij Hem? Zijn er dan wél gradaties in zonden hoe erg ze zijn?

Wie in de zonde blijft en zich niet bekeert, komt niet in Gods Koninkrijk. Daar komen alleen geredde zondaren, wat ze ook hebben uitgespookt. Het binnengaan in Gods Koninkrijk heeft alles te maken met het persoonlijke geloof in Christus. En wie door het geloof met Jezus Christus is verbonden, gaat ook een ander (heilig) leven leiden. Niet omdat het moet, maar omdat hij/zij niet meer anders kan en wil. Concreet: wie zijn hele leven lang netjes heeft geleefd, de zondagse kerkdiensten trouw bezoekt en waar niets op aan te merken is, gaat voor eeuwig verloren als hij Christus niet heeft omhelsd. Andersom, een moordenaar (of wie dan ook) is zalig als hij door het geloof met Christus is verenigd en zijn zonden haat en laat. 

Zie verder de artikelen onder de tags 'Boezemzonde' en 'Zonde' over de soorten zonden en gradaties daar in.