Theologisch leerstuk over erfzonde of erfsmet

Ik heb het al een tijd moeilijk met een theologisch leerstuk. Erfzonde of erfsmet. Het is zo groot geworden dat het een probleem wordt voor mijn geloofsleven. Ik sta open voor de waarheid en zie de gevallen staat van de mens. Maar waar in de Bijbel staat dat wij zelf medeschuldig zijn aan het eten van de vrucht? Of is het toch de erfsmet dat door die zonde de gehele mensheid de verdoemenis waardig is, maar voor het daadwerkelijk doen van die zonde ligt de verantwoording bij Adam en Eva zelf? De erfzonde leert dat wij er medeschuldig aan zijn, als ik het goed overzie.

Sommige predikanten geven aan dat het nodig is om te beleven in Adam gezondigd te hebben. Ik heb daar moeite mee. Ik ben zondig, ik ben geneigd tot alle kwaad. Maar moet ik dat stuk dan ook doorleven? Ik mag weten dat ik mag vertrouwen op de vergeving in Christus. Maar Adam en Eva hebben zelf toch die zonde gedaan? Die verantwoording ligt dan toch niet bij mij? Tevens zijn er ook dominees die de erfsmet beargumenteren.

Zou een dominee mijn vraag willen beantwoorden en helderheid kunnen scheppen over dit leerverschil van de erfzonde en de erfsmet.

Je zaligheid is alleen door het geloof in Jezus Christus. Welk geloof is dat? Wel, zoals Paulus het omschrijft in Rom. 5:12. We hebben allen gezondigd in Adam, ons verbondshoofd. Dat betekent dat diezelfde zonde van Adam ons wordt toegerekend, alsof wij zelf van de verboden vrucht hebben gegeten. Echter, door het geloof in Christus wordt ook Diens gerechtigheid ons toegerekend, alsof wij nooit zonden hebben gedaan. Het ware geloof heeft dus altijd twee kanten: erkennen en belijden van onze (erf)schuld (erfsmet is daar ‘slechts’ een gevolg van) en het aannemen van Christus als onze Verlosser en Zaligmaker door in Hem te geloven, Hem te volgen en onze oude mens te doden.

Moet je dat beleven? Ja en nee. Beleving (bevinding) is een vrucht van de wedergeboorte. "Ik ellendig mens", schrijft Paulus na zijn bekering in Rom. 7. Maar de weg naar de Zaligmaker is vrij. De Heere stelt geen voorwaarden om tot Hem te komen. Meer nog. Hij smeekt ons om tot Hem te komen (2 Kor. 5:20).

Zie verder het artikel 'Erfsmet en erfschuld' en de vragen en antwoorden onder de tag 'Erfzonde'.