Contactbloedingen

Ik ben bekend met tussentijds bloedverlies wat ik kan herleiden naar de eisprong. Ik heb hier een jaar of drie, vier geleden een uitstrijkje voor gehad. Dit was goed en ook geen HPV aangetroffen. Nu heb ik deze maand twee keer een minimale contactbloeding gehad. De ochtend na de gemeenschap zag ik het dan iets in mijn afscheiding met afvegen. Ook een wat kramperig gevoel in mijn onderbuik. Ik heb alleen met mijn man gemeenschap en beiden hebben we nooit iemand anders gehad.

Ik ben bang voor kanker. Is deze angst terecht en moet ik hiermee naar de huisarts? In deze tijd vind ik het niet prettig om naar de huisarts te gaan. Ik hoop dat u mij advies kan geven. Loop ik überhaupt nog kans op HPV als het niet is aangetroffen en ik blijf dezelfde partner houden?

Bij contactbloedingen (bloedverlies na de gemeenschap) is het verstandig om naar de huisarts te gaan. Er zijn verschillende oorzaken die dit bloedverlies kunnen verklaren, bijvoorbeeld een infectie of een poliep bij de baarmoedermond. Omdat de baarmoedermond bestaat uit twee soorten cellen kan het ook zijn dat de cellen die zich aan de binnenzijde van de baarmoedermond bevinden (cilindercellen) iets meer naar buiten komen. Dit wordt een ectropion genoemd. Omdat deze cellen kwetsbaarder zijn dan de plaveiselcellen die zich aan de buitenzijde van de baarmoedermond bevinden, kan dit leiden tot bloedverlies na de gemeenschap.

U schrijft dat u bang voor kanker bent. De kans op baarmoederhalskanker is zeer klein als het HPV (humaan papillomavirus) niet aanwezig is. Het HPV wordt overgedragen door seksueel contact. Mocht u, of uw partner in het verleden gemeenschap hebben gehad met iemand anders, dan is het wel mogelijk dat het HPV aangetroffen wordt.

Tenslotte nog iets over een huisartsbezoek in deze tijd dat er veel besmettingen met corona zijn. U mag er echt vanuit gaan dat de huisartsen (en ook de ziekenhuizen) alle maatregelen treffen om de kans dat u bij een bezoek aan een arts het virus oploopt, zo klein mogelijk te laten zijn.

Hartelijke groet,
Dr. G. Nieuwhuyzen