Iemand aanspreken na transitie

Een kennis van mij is in transitie gegaan. Hij/zij heeft zijn/haar naam laten veranderen. Ik weet niet goed wat ik er nu mee aan moet. Moet ik hem/haar nu bij zijn/haar meisjesnaam gaan noemen? Moet ik nu steeds de zij/haar-vorm gebruiken als ik het over hem/haar heb? Betreffende persoon wil dat wel en corrigeert me als ik dit niet doe. Ergens voelt het niet goed bij mij.

Mijn vraag is: kan ik vrijmoedig de nieuwe naam gebruiken en in het vervolg spreken in de zij-vorm? Ik twijfel heel erg, omdat ik denk dat hij/zij het zijn/haar transitie tegen Gods wil is ingegaan. Dit heb ik ook tegen hem/haar gezegd, maar hij/zij is het hierin helemaal niet met mij eens.

Beste vraagsteller,

Je hoeft het niet met iemand eens te zijn om toch de keuze te erkennen die hij/zij heeft gemaakt. Misschien kun je het vergelijken met de volgende situatie: een vriend van mij kreeg een homoseksuele relatie. Ik geloofde dat dat bijbels gezien geen goede keuze was. Toch vond ik dat ik moest accepteren dat die vriend nu eenmaal deze relatie had. Ik zei daarom dat hij en zijn vriend welkom waren op mijn verjaardag. Toen die vriend liet merken dat hij vond dat ik met zijn keuze moest “instemmen”, heb ik gezegd: dat gaat mij te ver. Je mag van mij verwachten dat ik jouw keuze respecteer, daarom is je vriend ook echt welkom bij mij. Maar je mag niet van mij eisen dat ik mijn mening over homoseksuele relaties laat varen. Er moet sprake zijn van wederzijds respect. Dus als die kennis van jou voortaan gekend wil zijn als een ‘zij’, denk ik dat je dat mag (misschien zelfs: moet) erkennen. Tegelijkertijd mag jij jouw mening houden over haar (!) transitie. Zij mag niet van jou eisen dat jij instemt met haar keuze. 

Ik denk dat er in het leven meer van dit soort situaties zijn. Mensen wonen ongehuwd samen. Daar zijn we het vanuit de Bijbel niet mee eens, maar daarom erkennen we nog wel dat deze mensen partners van elkaar zijn. Dat betekent niet dat je instemt met hun keuze, het is eenvoudigweg een kwestie van respect. 

Hartelijke groet,
Herman van Wijngaarden