Gods Woord lijkt soms tegenstrijdig

Word je sowieso bekeerd als je tot God bidt om bekering en het blijft doen? Dat staat toch in de Bijbel? Maar waarom sterven er dan zo veel mensen onbekeerd, terwijl die ook om bekering hebben gebeden? Als je deze tekst leest dan moet God mij zalig maken: “Laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot den troon der genade, opdat wij barmhartigheid mogen verkrijgen, en genade vinden, om geholpen te worden ter bekwamer tijd.” Is dat ook waar?

Natuurlijk weet ik dat er gezegd wordt dat God ons niks verplicht is, maar dat is God toch wel, als wij aan blijven houden bij Hem? Ook begrijp ik Johannes 14:21 en 23 niet, want ik kan Zijn geboden/Woord niet bewaren en God ook niet liefhebben. Hier lijkt dat wel een eis te zijn voordat Hij zich zal openbaren en woning zal maken in je hart. Gods Woord lijkt soms zo tegenstrijdig!

Wat deze vraagsteller aansnijdt, is voor veel kerkgangers een groot probleem. De vraag is een hartenvraag en ik heb hem gelezen, herlezen en nog eens gelezen en... Wanneer je dit probleem overdenkt, dan valt mij op dat de vraagsteller aan “hap-snap” doet. Ik bedoel hiermee, dat hij/zij wel meerdere teksten noemt, maar deze uit het verband, waarin zij staan, rukt.

Om de eerste drie vragen eens samen te vatten: Wat is bekering? Het antwoord: Ze bestaat uit drie dingen; inkeer, afkeer en wederkeer. Inkeer tot jezelf, afkeer van de zonde en terugkeer tot God. Nu, begin er maar aan; je hebt immers het Woord mee, ook het aangehaalde uit Hebr. 4, 16. Echter: daar staat in de Bijbel iets voor, beter: er staat Iemand voor, namelijk de grote Hogepriester, Jezus, de Zoon van God. De Vader gaf Hem als Middelaar tussen Zich en ons, als Hogepriester, een Hogepriester, Die tegelijk Offeraar en Offer is.

De vraagsteller heeft inderdaad gelijk: Met de eis tot bekering loop je vast, muurvast met jezelf, met je onmogelijkheid, onbekwaamheid, onwilligheid. Echter deze Hogepriester weet als Mens wie de mens is. Om het heel persoonlijk te zeggen: Hij weet wie ik ben en zoals ik ben, mag ik tot Hem komen om genade te vinden en geholpen (gered) te worden ter bekwamer tijd, dat is op Gods tijd. Wat een troost: Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mijn komen en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen (Joh. 6:37).

Ds. C. Oorschot