Enige in de familie die gelooft in God

Ik ben de enige in de familie die gelooft in God en Jezus. Mijn moeder probeert mij steeds wijs te maken dat God niet bestaat, maar ik geloof echt dat Hij bestaat. Ik heb Zijn liefde ook wel eens ervaren. Maar nu zit ik met een probleem: hoe kun je gemotiveerd blijven in je geloof als iedereen in de familie niet in gelooft en je moeder je op andere gedachten probeert te brengen? Dat doet ze omdat ze ziet dat ik opeens heel teruggetrokken ben en niet meer blij ben. Ik voel me namelijk heel gefrustreerd dat het steeds niet lukt om de wil van God te doen. Waarom dat niet lukt begrijp ik niet en ik zoek daarop een antwoord.

De steller van deze vraag is waarschijnlijk een jonge vrouw/meisje dat nog bij haar ouders thuis woont. Zij heeft twee problemen: Ten eerste haar verhouding thuis (met name met haar moeder) en ten tweede haar onzekerheid m.b.t. het geloof. Het eerste staat in nauw verband met het tweede. Het is begrijpelijk dat wanneer haar moeder ziet dat ze niet echt gelukkig is in haar geloof, dat ma dan versterkt wordt in haar overtuiging dat haar dochter God moet loslaten.

Mijn advies aan haar is om haar moeder te vragen haar in deze vrij te laten en haar te vertellen wat haar in God trekt. Wie weet wordt ook haar moeder nog nieuwsgierig. Vervolgens raad ik haar aan aansluiting te zoeken bij een kerkverband en vooral met de kerkelijke jongeren daar (een jeugdvereniging bijvoorbeeld) die ook met geloofsvragen bezig zijn. Zij en wij allen kunnen niet zonder God, maar ook niet zonder anderen die ons tot steun zijn en met wie we de Bijbel lezen en samen bidden, vooral omdat ze dit thuis mist. Met haar laatste zinnetje ben ik erg blij: het zal haar nooit lukken om volledig de wil van God te doen. Indien dit wel zou kunnen, dan hebben we de Zaligmaker Jezus Christus niet nodig. 

Met vriendelijke groet,
Ds. C. Oorschot