Nieuw hartje

Graag zou ik een vraag willen stellen aan ds. Van Vlastuin. Ik worstel enorm met wat ik mijn kindje moet, ik zeg eigenlijk veel liever mag, vertellen. Ben net opnieuw moeder geworden van een lieve dochter. Moet ik nu zeggen dat ze een nieuw hartje moet krijgen, of mag ik nu zeggen dat ze op de Heere mag leren vertrouwen in een weg van dagelijkse bekering. Ik vind het zo enorm moeilijk die ‘nieuwe hartjes-theologie’, waarin alles draait om dat er wat moet gebeuren, de Heere wil toch ook in de weg van de dagelijkse bekering de wedergeboorte werken, of beter het geloof?

Mijn man en ik gingen praten op een school voor onze andere dochter, daar zei de directeur dat de kinderen leren dat ze een nieuw hart moeten krijgen, de nadruk ligt op de onmogelijkheid. God heeft toch in de doop deze grote genade aan onze kinderen beloofd en verzegeld? Dit mogen wij onze kinderen toch vertellen? Hoe zouden Obadja en Timotheus zich nu gevoeld hebben als ze altijd tegen hen zouden zeggen: je moet een nieuw hartje krijgen. Wat zou dit met hen hebben gedaan? Ze vreesden de Heere al vanaf de baarmoeder. Dit laatste houdt mij ook erg bezig.

Dag jonge moeder,

Hoe moeten we tegen ons kindje aankijken in geestelijke zin? Het doopformulier helpt ons enorm. Deze diepe grondtonen van de Bijbel winden er geen doekjes om dat wij kinderen des toorns zijn. Kijken we zo naar onze kinderen? Hoe aangrijpend en ernstig! Vervolgens spreekt het formulier over Gods verbond met ons. Dat heft het voorgaande niet op, maar het laat ons zien hoe groot Gods genade is dat Hij met kinderen des toorns in relatie treedt.

Opvallend is ook dat het formulier niet spreekt in wensende vormen of dat God een verbond wil oprichten, moet oprichten, kan oprichten, maar heel beslist: oprichten. Heel treffend is ook vertolkt dat de Geest ons toe-eigent wat we hebben. Wij hebben de neiging dat om te draaien, maar de Reformatie helpt ons om te denken van God en Zijn verbond. Dat gaat blijkbaar voorop en van daaruit volgt de toepassing van de Heilige Geest. Dat kunnen we een nieuw hart noemen. Belangrijk is om het niet bij deze term te laten, dan wordt het abstract. Het nieuwe hart is een nieuwe liefde en een nieuwe gehoorzaamheid. Hopelijk is dit een stapje? 

Ds. W. van Vlastuin