Wettisch denken

Wat zijn de kenmerken van wettisch denken? (Ver)vallen Gods kinderen hier ook nog in? Hoe herken je zoiets? Denk je dan echt dat je de zaligheid moet verdienen, of is het veel minder opvallend? Dat je bijvoorbeeld in je hart wel gelooft dat Jezus alleen jouw redding is, maar dat op een of andere manier toch in je gedrag te merken is dat je nog wettisch bezig bent.

Beste vriend(in),

Het kenmerk van wettisch denken is dat je meent door het stipt houden van de wet -in eigen kracht- God te kunnen behagen. Het is een onderhouden van de wet zonder een liefde tot God. Zeker kunnen Gods kinderen in deze strik vallen. Het voor hen steeds weer een leren om te leven uit genade alleen. Maar steeds is er de verleidende gedachte dat wij ook iets moeten doen om de zaligheid te verwerven. Luther zei niet voor niets dat wanneer je hem zou opensnijden er een ‘paap’ uit zou komen. Daarbij doelde hij op het Roomse denken dat we altijd menen om zelf ook iets te moeten doen naast de verdienste van Christus. Je begrijpt dat wettisch leven de Heere veel verdriet doet, want we belijden daarmee dat het offer van Christus uiteindelijk niet genoeg is en dat we er ons niet volledig aan durven toevertrouwen. Daarom moeten we ons bij alles wat we doen steeds weer afvragen: Is het uit liefde tot God wat ik doe of is het om dat ik meen zelf iets te moeten doen. Waarbij ook het gevaar dreigt om met een wettisch leven van de mensen gezien en geprezen te worden.

Daarom hebben we steeds nodig om te bidden: “Och, schonkt Gij mij de hulp van Uwen Geest! Mocht Die mij op mijn paân ten Leidsman strekken! ’k Hield dan Uw wet, dan leefd’ ik onbevreesd.” Dat biddende leven wens ik je van harte toe en bewaart voor een wettisch leven!

Met een hartelijke groet en Gode bevolen,
Je ds. A. A. Egas