Docent was vaderfiguur

Al ruim zeven jaren geleden heb ik het mbo afgerond. In mijn tienerjaren op school heb ik in een heel moeilijke tijd gehad en heb ik vele gesprekken gevoerd met een docent. Hij was voor mij als een vader! Ik heb ontzettend veel aan hem gehad en kreeg erkenning voor mij als persoon. Alles wat ik zelf miste in mijn vader, had deze docent. Inmiddels heb ik hem al zeven jaren niet meer gezien en is er slechts driemaal kort mailcontact geweest. Echter, droom ik veel over deze oud-docent. En daardoor denk ik ook heel veel aan hem. Let op; er is echt geen sprake van verliefdheid o.i.d., maar dat vaderlijke in hem mis ik enorm. Ergens vind ik het heel vervelend dat ik vaak aan hem denken moet, ook omdat er nauwelijks contact is. Tegelijk weet ik niet zo goed hoe dit zo 'ineens' kan hebben... Kunt hier over meer zeggen?

Beste vragensteller,

Er is een uitspraak, “de meeste dromen zijn bedrog”, maar dat is denk ik niet waar. Dromen zijn, volgens de wetenschappers van tegenwoordig, onder andere een middel om te verwerken wat we overdag meemaken. En dan is het best verklaarbaar dat als je een vaderlijk figuur mist, dat in je dromen tot uiting komt. Zelf heb ik wel eens dat ik opeens droom over iemand die ik jaren niet gezien heb. Die droom kan me dan heel erg bezig houden. En dat vind ik eigenlijk niet gek.

Wat ik bij jou lees is dat je in een spiraal zit van dromen en daardoor ook denken aan deze docent die blijkbaar heel waardevol en belangrijk voor je is geweest. Aangezien er geen sprake is van verliefdheid zou ik me in eerste instantie maar niet al te druk maken over dit dromen en denken. En alleen maar je realiseren hoe belangrijk deze persoon voor je geweest is. Daardoor gaat de lading er denk ik ook wat van af.

Mis je nu ook nog iemand in je leven die je ziet en bevestigt? Zo ja, dan lijkt me het dromen een signaal hoezeer je naar erkenning en bevestiging verlangt. En dat is een menselijk verlangen. Je zou kunnen kijken wie in je omgeving je daarin kan helpen. Misschien alleen maar door over je verlangen te praten.

Ferdinand Bijzet