Het kleed eens mans zal niet zijn aan een vrouw

N.a.v de vraag waarom meisjes en vrouwen geen broek mogen vragen wil ik het volgende opmerken: Ds. Meeuse zegt dat in Deuteronomium 22:5 staat dat de man geen kleed van de vrouw mag dragen. Maar daarvoor staat toch "Het kleed eens mans zal niet zijn aan een vrouw". Hoe zit dat dan? Ik zou het fijn vinden indien ds. Meeuse hier een antwoord op geeft.

Het gaat dus om de uitleg van Deut. 22:5: "Het kleed van een man zal niet zijn aan een vrouw." Het woord, hier met "kleed" vertaald, betekent (zie Kanttek. SV): tuig of gereedschap. Hierbij wordt verwezen naar Lev.15:4, waar ditzelfde woord door "tuig" vertaald is, waarbij de kanttekeningen aldaar vermelden dat dit Hebreeuwse woord betekent: allerlei huisraad, gereedschap, vaten, klederen, werktuig, onroerend goed.

Ook in Lev 15: 6 en vers 22 komt dit woord voor en gaat het blijkbaar om iets waarop men kan zitten. Het is dus in Deut 5:22 niet direct noodzakelijk dat hier gedoeld wordt op een lange broek! Zie ook de verklaring van Dächsel... Hij schrijft dat het hierbij gaat om heel het voorkomen van de man en de vrouw in onderscheiding van elkaar. Dus: dat wat bij een man behoort of wat betrekking heeft op een man, zal door de vrouw niet worden gedragen. Het gaat hier dus over de scheppingsorde. Calvijn tekent bij dit vers aan: "hoe men gekleed is, is op zichzelf niet een zaak van zo groot gewicht".

Een uitvoerige verklaring van de Hebreeuwse woorden, die hier gebruikt worden, kan men vinden in: Dr. Seldenrijk: Man en vrouw in de traditie der eeuwen, blz.196. Dat wil nog niet zeggen dat er geen onderscheid tussen man en vrouw moet zijn wat de kleding betreft. De Bijbel geeft ons nauwelijks enig verschil aan tussen de kleding van een man en een vrouw. Dit verschil is meer een kwestie van cultuur en mode. Verder verwijs ik naar genoemd boek, blz. 206 e.v.

Ds. W. C. Meeuse