Gemeenschap met ongelovige

Ik kan maar geen antwoord krijgen. Waarschijnlijk door mijn ongeloof, of door mijn verharde hart. Ik heb een relatie met iemand die eigenlijk ongelovig is, maar wel een beetje gelooft. Eigenlijk hetzelfde als bijvoorbeeld iemand die naar de kerk gaat omdat haar/zijn ouders het willen.

Maar ik heb gemeenschap met haar gehad. Ben ik nu getrouwd met haar? Is 1 Korinthe 7:9 - eind van toepassing voor mij? Of 2 Korinthe 6:14? Moet ik bij haar blijven omdat we gemeenschap hebben gehad?

Ik ben waarschijnlijk op zoek naar mij eigen antwoord, terwijl het niet Gods antwoord is. Ik wil namelijk wel bij haar blijven, maar ik wil graag geloof in mijn relatie. Want wat is tot toepassing van mij?

Je bent een relatie begonnen. Wanneer en hoe is niet duidelijk. Wel dat je inmiddels erg ver bent gegaan. Te ver. Nu is het laatste wat je zoekt een opgeheven vinger, een vermanend betoog. Je zoekt een antwoord op de vragen die de situatie waarin je nu verkeert oproept. Een bijbels antwoord. In je vraag ontbreekt één woord: liefde. Dat woord is toch cruciaal in een verhouding; en zeker als basis voor een blijvende relatie in de zin van een huwelijk. Is er liefde, van beide zijden? Hou je van een lichaam, of hou je van haar?

En wat haar betreft: als zij oprecht van je houdt, zal ze ook bereid zijn 'iets' voor je te doen: meegaan naar Gods huis, de richting van haar leven laten bepalen door Gods Woord, etc. Het zal haar niet teveel zijn als je haar dat vraagt. Althans, zij zal het van harte willen proberen uit liefde voor jou. Haar 'ongelovigheid' als zodanig is geen reden om deze relatie te verbreken. En het feit dat je met haar naar bed bent gegaan is -hoe verstrekkend en zondig ook- geen reden om deze relatie aan te houden. Maar: begeer je samen te buigen voor het Woord van God? Samen je zonden te belijden? Samen te leven voor Hem?

Er is in je vraag veel onduidelijk, waardoor het geven van een antwoord, laat staan hét antwoord, moeilijk wordt.

Kand. G. A. van Ginkel