Zonder zonden

Ik zit met de volgende vraag. Ook al ben je een kind van God, dan doe je toch nog zonden. Maar wanneer is men nu zonder zonden, want dat staat in de Catechismus?

Beste vragensteller. Als antwoord op de vraag wil ik het volgende zeggen. Inderdaad is het zo dat een kind van God zonde doet. Dat is hem of haar tot grote droefheid en smart. Maar het is wel de werkelijkheid, als we eerlijk zijn. Vanzelfsprekend is het onze begeerte om minder zonden te doen. We mogen streven naar volmaaktheid. Maar hier in dit leven zullen we daar nooit toe komen. Daarom is het ook onze begeerte om in de hemel bij God zonder zonden en gebrek Hem eeuwig groot te maken.

Waar de vraagsteller of -stelster het vandaan haalt, dat de Catechismus leert dat een mens zonder zonden kan zijn, is mij onduidelijk. Ik geloof ook niet dat de Catechismus dat leert. Vanzelfsprekend wel dat een mens in de dagelijkse bekering leert om de zonde af te sterven en in een nieuw, Godzalig leven voor God te leven. Maar dat is heel wat anders als te komen tot een staat van zondeloosheid. De Catechismus maakt ook duidelijk dat zelfs de allerheiligsten slechts een klein (!) beginsel hebben van de gehoorzaamheid die God vraagt; en dat is waarom ze ook elke dag opnieuw hun toevlucht nemen tot het gebed.

Lees Romeinen 7 en verder wat de Catechismus zegt over het gebod en het gebed in de zondagen 34-52!

Ds. H. J. Stoutjesdijk