Tattoo van een duister teken

Ik heb een tattoo van een duister teken uit mijn verleden. Nu ik bekeerd ben en gedoopt, zit ik hier heel erg mee. Ik vind het verschrikkelijk om met dit teken op mijn lijf rond te lopen. Ik heb meerdere opties bekeken en ik denk er aan om een andere tatoeage er overheen te zetten, iets waar ik wel mee leven kan: een christelijk teken. Voor mezelf vind ik dit een goede oplossing. Wat zou Jezus doen? Zou Hij er een overheen zetten of zou hij het verwijderen laten door een laser, wat vele malen duurder is en wellicht niet helemaal het juiste resultaat geven... Ik worstel met deze vraag. Wellicht heeft u een ander inzicht.

Beste lezer,
 
Om te beginnen: ik ben blij dat vanuit Gods Woord het duister in je leven ontmaskerd is en dat je nu je het teken van de doop draagt, graag dat teken van het duister wilt laten verdwijnen. "What would Jesus do?" Het bandje met dat opschrift was een tijdlang populair onder christelijke jongeren. Maar het is natuurlijk niet altijd zo eenvoudig om te weten wat Hij in een bepaald geval zou doen. Ik kan niet precies overzien hoeveel het echte verwijderen van de tatoeage kost en of dat het juiste resultaat geeft. Anders zou dat, denk ik, mijn voorkeur hebben. Maar met de andere keus zou ik ook kunnen leven. In dit soort dingen hoeven we elkaar geen wet voor te schrijven. Het gaat allereerst om je intentie en die weet de Heere.

Misschien dat je het beste het zo zou kunnen doen: nadat je maximale informatie hebt ingewonnen over het mogelijke verwijderen van de tattoo, overweeg je het nog eens biddend: "Heere, wat wilt U dat ik doen zal?" Daarna neem je in principe de beslissing voor de ene of voor de andere optie. Wanneer je daar in de daaropvolgende dagen rust op krijgt (intussen blijf je erom bidden en vraag je dat de Heere je onrustig zal maken als je een verkeerde beslissing hebt genomen), blijf je bij deze beslissing en geef je daar gevolg aan.

Maar het belangrijkste blijft: uit de duisternis tot Zijn heerlijk en wonderbaar licht getrokken te zijn!
 
Met een hartelijke groet,
Ds. P. D. J. Buijs