Dwanghandelingen (2)

Aan ds. G. W. Marchal. Onlangs heb ik een vraag gesteld waar u op geantwoord heeft, namelijk de vraag over de dwanghandelingen. U heeft hierbij het volgende antwoord gegeven: "Zo lang u deze beloften van uzelf moet houden, blijft u daardoor bevangen, misschien wel gevangen. U doet er goed aan hierover te praten met iemand, in wie u vertrouwen heeft en die voor u een 'wijs' mens is. Als dat niet of onvoldoende helpt, is het raadzaam deskundige hulp in te roepen." Bedankt voor uw antwoord! Ik heb er alleen nog wel een vraag bij: Verwacht God van mij dat ik deze beloften houd?

L.S.,

Het opschrift klinkt ietwat onpersoonlijk, maar ik wil graag van nabij met u communiceren. U vraagt: Verwacht God van mij dat ik deze beloften houd? Ik wil u geenszins in de steek laten, maar ik zou mijn hand overspelen, anders gezegd: boven mijn macht reiken, als ik kort en duidelijk ja of nee zou zeggen. Waar haal ik de moed vandaan om zo direct namens de Heëre God te spreken? Ik denk dat we met en voor elkaar een stuk verantwoordelijkheid hebben ontvangen om samen, biddend en werkend, verder te komen. Toch waag ik het te zeggen: de Heere God houdt ons niet aan beloften die ons in een stukje slavernij brengen. Dat is strijdig met Zijn bedoelingen, verwoord in de Heilige Schrift. Op de weg van de vrijheid, de bevrijding, heeft Hij -naar mijn stellige overtuiging- mensen aan mensen toevertrouwd om elkaar de weg te wijzen. Daarom blijft mijn aanvankelijke advies van kracht: ga op deze wijze aan het werk. De Heere God is niet -vergeef mij de uitdrukking- een 'boeman' die ons vast pint op dingen, die ons leven in de ban houden. Ik hoop dat ik u een stukje helderheid en ruimte aanreik. Als dat niet of onvoldoende het geval is, aarzel dan niet om verder met mij te communiceren.

Met vriendelijke groet,
Ds. G. W. Marchal