Starre refomensen

Waarom zijn de meeste refomensen zo star en zo overtuigd van hun goede ik?

Reformatorische mensen zijn nooit zeker van zichzelf en nooit overtuigd van hun goede ik. Integendeel: ze weten zich, als een werk van de Heilige Geest, in zonden verloren. Ze weten zich in de diepten van de ootmoed. Wel zijn ze overtuigd van de waarheid van Gods Woord. Daar beroepen ze zich ook op. Dat woord heeft voor hen absoluut gezag, waaraan niet mag worden getwijfeld.

Dat komt wel eens in onze tijd, waarin aan alles getwijfeld wordt, moeilijk over. Toch blijft voor een reformatorische christen het Woord des Heeren het einde van alle tegenspraak. Op dat Woord beroepen ze zich, door dat Woord moeten ze zich, als het goed is laten corrigeren. Op dat Woord zijn ze aanspreekbaar. In dat Woord zijn ze herkenbaar. Daarom is het ook hun bede: "Heere, maak in uw Woord mijn gangen en treden vast, want alleen langs de weg van Gods Woord kunnen ze gered worden."

Dat ze daarom zelfverzekerd overkomen, is niet goed. Maar ze staan voor de waarheid van Gods Woord, en dat Woord is ze een Woord van zekerheid. Maar echte reformatorische christenen weten zich ootmoedig om hun zonden en ongerechtigheden, en zijn niet overtuigd van eigen gelijk, maar van het gelijk des Heeren. Daar wijken ze niet van af. Omdat de Heere dat niet wil.

Is dat star? Ik dacht van niet. Is het star als een schip in de storm aan de ankergrond vast zit? Probeer met het hart er achter te komen waarom reformatorische christenen zo zijn. En in de reformatie belijden we, vanuit Gods Woord, dat er in ons als zondige mensen totaal geen goed woont, vanuit Gods Woord (bijvoorbeeld Psalm 51).

Als ze zo over komen moet dat ons alleen maar verdriet doen. Ik bid je Gods zegen toe. Genade is genade voor slechte mensen. Wat een wonder!

Ds. J. van Rossem