"Ziet, dat het niemand wete"

Waarom wilde Jezus niet dat de mensen over zijn genezingen spraken, zoals in diverse teksten word vermeld? Matt 9:30: "En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer gestrengelijk verboden, zeggende: Ziet, dat het niemand wete."

Heel vaak wordt gedacht dat de Heere Jezus na elke genezing als regel een verbod op publiciteit liet horen. Maar dat is niet waar: slechts in een aantal gevallen sprak de Heiland, dat men niet over het wonderteken moest spreken. In andere gevallen liet de Heere het niet alleen toe, maar keurde Hij het stilzwijgend blijkbaar ook goed dat God door de genezene verheerlijkt werd.

Houden we dus over die gevallen, waarin de Zaligmaker wèl nadrukkelijk verbood om over het wonder te spreken. In enkele gevallen -daarbij is sprake van het uitdrijven van boze geesten!- wordt duidelijk aangegeven dat de Heere niet wil dat die uitgevaren boze geesten de wonderen van Christus zullen gaan bekend maken! Logisch, want wie wil dergelijke reclamemakers? Maar in andere gevallen is de reden niet duidelijk. Door de uitleggers is er dan ook van oude tijden af lustig op los gefantaseerd! Dat moesten wij nu maar niet doen.

Maar hoe zit het dan? In sommige gevallen, zoals in Mattheus 9:30 menen enkele betrouwbare uitleggers dat het spreekverbod van de Heere alles te maken heeft met de wens om te voorkomen dat er op een verkeerde wijze reclame gemaakt zou worden voor de Heere Jezus. Hij is niet gekomen op aarde om aanbeden te worden vanwege de wondertekenen die Hij verricht heeft op de aarde, maar om hier zondaren zalig te maken! De wonderen zouden dus het zicht op hèt grote wonder weg kunnen nemen. En hèt grote wonder is het plaatsbekledend lijden en sterven voor verloren zondaren!

In een enkel geval heeft het spreekverbod nog een andere oorzaak. Zo is het verbod in Mattheus 8:4 bedoeld om de genezene éérst naar de priester te laten gaan en daar te doen wat de wet voorschrijft (Christus kwam niet om de wet te ontbinden!). Daarna kon rustig gesproken worden over het wonder. Trouwens: dit wonder, dat twee blindgeborenen weer kunnen zien, kàn nu eenmaal niet verborgen blijven!

Blijven over enkele andere gevallen, waarin de Heere verbiedt om over het genezingswonder te spreken, terwijl er geen duidelijke reden valt te ontwaren. Zou de wijsheid van Calvijn hier niet goed passen? Hij wijst in elk geval eerst deze reden af dat de Heere juist door dit verbod extra aandacht voor het wonder uitlokte. En vervolgens zegt hij heel eenvoudig: de Heere had er stellig een reden voor, maar die weten wij niet!

Me dunkt dat we dit laatste maar steeds duidelijk voor ogen moeten houden: wij weten niet alles en we komen niet achter de waarheid door diep na te denken. We weten tenslotte alleen maar wat de Heere in Zijn Woord heeft geopenbaard. En wat niet is geopenbaard, daar moeten we voor halt houden!

Met een hartelijke groet,
Ds. M. Baan, Veenendaal