Ouderwetse woorden

Soms heb ik het gevoel dat God 'opgesloten' zit in de Middeleeuwen (bij wijze van spreken). Ik vind het heel moeilijk om de Statenvertaling te begrijpen met dat oud-Nederlands en ook de Psalmen uit de oudere berijmingen. God spreekt toch ook de taal van alle dag, het 'gewone' Nederlands? Waarom dan zo vaak die ouderwetse woorden? Er is toch niet iets stil blijven staan in die tijd? Ik vind dit vooral moeilijk om uit te leggen aan niet-gelovige vrienden die wel geïnteresseerd zijn in het geloof. Maar bij een oude vertaling of oude Psalmen haken ze af, omdat ze het gewoonweg niet begrijpen...

Beste vragensteller,

God spreekt ook in 2012 begrijpelijke taal. Dat wil zeggen: je moet er wel een antenne voor hebben/krijgen (van de Heilige Geest). Je kunt de Bijbel leren verstaan door er eerbiedig in te lezen. De Statenvertaling is een zuivere vertaling. Maar de zogenaamde herziene Statenvertaling is wel wat begrijpelijker. Toch zijn er woorden die je gelovig moet (leren) begrijpen. Zoals b.v. goedertierenheid en genade van God; of bekering en wedergeboorte; zonde en genade; verzoening door het bloed van het Lam. God spreekt geen Jip en Janneketaal, met eerbied gezegd. Hij spreekt Zijn eigen taal, maar wel met de bedoeling dat ouderen én jongeren Hem leren begrijpen. Dat kan dus ook voor jou en voor eventueel onchristelijke vrienden. Maar je moet er zelf ook wel wat voor doen. Maar wie zich ervoor inzet, wordt ook gezegend. Daar kun je van op aan. Want God doet ook wat Hij zegt!

Groet en zegen,
Ds. H. H. Klomp