Haptotherapie

Is haptotherapie in strijd met een christelijke denkwijze?

Het beantwoorden van de vraag over haptonomie heeft lang geduurd. Ik heb informatie afgewacht van dr. C. N. M Renckens van de Vereniging tegen Kwakzalverij en van Skepsis, die mij -bij monde van de heer J. W. Nienhuys- onder andere het volgende geantwoord hebben.

Haptonomie is iets specifieks Nederlands: ontwikkeld door de fysiotherapeut Frans Veldman, die er een dik en onbegrijpelijk boek over schreef, getiteld "Haptonomie, wetenschap van de affectiviteit". Het is een soort behandeling die berust op een bepaalde manier van aanraken.

Renckens (voorzitter Vereniging tegen Kwakzalverij) citeert uit het boek Moderne Kwakzalverij: "Het is juist door deze psychotactiële kwaliteit van het haptonomische contact dat de, aanvankelijk nog min of meer vrijblijvende rationele contactarme, die in eerste instantie grotendeels appelleert aan het existentiële lichaam, overgaat in een zekerheid biedende, bevestigende ontmoeting die dit lichaam depasseert en de mens als bezield wezen in de integraliteit van zijn zijnswijze opvat." Onbegrijpelijke taal dus.

Vervolgens schrijft Renckens: "Het laat zich het best samenvatten als een broeierige mix van gevoelvolle aanraking en keukenmeidenpsychologie."

Een haptonomische arts/beoefenaar schreef er zelf over in bijna niet te begrijpen taal: "De toekomst zal ongetwijfeld uitwijzen hoe de niet te ontkennen, daar objectief verifieerbare, fenomenaliteit van menselijk affectief contactgedrag, zoals deze zich in de haptonomie manifesteert, zich verhoudt tot door artificieel ingrijpende methoden opgeroepen reacties, en ook hierin zal de geschiedenis weer tot een justificering van de verhoudingen voeren."

Deze gegevens laten geen twijfel bestaan over de herkomst van haptonomie. Ik kan niets zeggen over het al dan niet occult zijn, maar op grond van bovenstaande wel adviseren iedereen zich ervan te onthouden.

Adri C. van Beest