Gestorven kindje van niet-gelovige ouders

Hebben doodgeboren kinderen van ouders die niet gelovig zijn, ook een ziel? Gaan zij naar de hel, omdat hun ouders niet gelovig waren en nooit voor hen gebeden hebben? Wat moet je tegen iemand zeggen van wie het kindje doodgeboren is, en die niet gelovig is, en die zegt dat het kindje nergens meer is en toch gelukkig is en nog weet wat op aarde gebeurt? En als de ouders hier heilig van overtuigd zijn en hier troost uit putten?

Het Woord van God geeft hierover een duidelijk antwoord. God had de mens gemaakt uit het stof van de aarde en in zijn neusgaten geblazen Goddelijke adem, alzo werd de mens tot een levende ziel (Gen. 2:7).  De eeuwigheid werd gelegd in de mens, wie hij ook maar is. Eeuwigheid in de zin van dat ieder mens eeuwig is. Mensen kunnen in die zin niet meer sterven, maar leven eeuwig.

Uw tweede vraag is; Gaan zij naar de hel, omdat hun ouders niet gelovig waren en nooit voor hen gebeden hebben? Ik vind dit geen Bijbels spraakgebruik. Wel leert de Heilige schrift ons dat wij (ouders en kinderen) in zonde ontvangen en geboren zijn en daarom kinderen van de toorn zijn (Ps. 51:7/Job 14:4/Joh. 3:6a/Rom. 5:12/Eph2:3//Job 15:4). Vandaar dat het mensdom verloren ligt voor God. Niet omdat onze ouders niet voor ons gebeden hebben.  Aan de andere kant is het ook waar dat het een grote zegen is als wij geboren worden uit gelovigen ouders ( 1 Kor. 7:14). Ook is het een zegen als wij ouders hebben die bidden geleerd hebben. Niet om hun bidden. Maar zij hebben leren steunen (niet op hun gebeden) maar in het  gebed op de belofte van het Evangelie. Het gaat ook niet om een kind van zoveel gebeden, maar over een kind van zulk een gebed. Een gebed dat steunt op Christus alleen.

Uw derde vraag is; wat moet je tegen iemand zeggen van wie het kindje doodgeboren is en die niet gelovig is en die zegt dat het kindje nergens meer is en toch gelukkig is en nog weet wat op aarde gebeurt?

Bovengenoemd mensen hebben een totaal verkeerd beeld van de mens in het algemeen. Niet alleen over jong gestorven kinderen, maar hebben een geheel verkeerd beeld over zichzelf, over God en over de dingen van de eeuwigheid. Ik wil je aanraden om met deze mensen in de eerste plaats niet te beginnen over hun jong gestorven kind. Probeer een ingang te  vinden, in het algemeen,  over de dingen van Gods koninkrijk. Vanzelf komen de ouders dan met vragen over hoe de Bijbel denk over de eeuwigheid. Beseft dat het een heel teer punt is als ouders een jong kind moesten afstaan. Daarom is het beter om afstand te houden en een andere ‘ingang’ te vinden om de dingen van het Woord te bespreken.

Heel veel sterkte en wijsheid toegebeden.

Uw ds. A. Simons. Vinkeveen