Niet danken na maaltijd met collega's (2)

Geachte ds. Pieters. Een tijdje geleden heb ik u gevraagd te reageren op mijn gewoonte wel te bidden voor het eten, maar het danken erna achterwege te laten wanneer ik op mijn werk met mijn collega’s ga lunchen. Terwijl ik thuis zowel bid als dank bij de maaltijden. U heeft mijn vraag uitvoerig en gedegen beantwoord en reageerde vervolgens met een wedervraag, waarom ik op mijn werk zo anders doe dan thuis. Hierbij mijn antwoord.

Als ik bid voor het eten vraag ik even stilte aan mijn collega’s. Maar vaak zijn ze vanzelf al even stil omdat ze van mijn gewoonte op de hoogte zijn. Ze zijn zo van mij gewend dat ik alleen bid voor mijn eten dat ze echt verbaasd zullen zijn als ik na verloop van tijd ineens begin te danken na het eten. Als ze dan zouden vragen waarom ik dit doe, kan ik niet echt een goede reden geven, behalve dan dat ik het nu eenmaal thuis zo gewend ben. Bovendien, is het danken na het eten niet praktisch. Meestal eindigen de maaltijden nogal abrupt. Iedereen stapt ineens op. Als ik dan ga danken, blijf ik alleen zitten terwijl de rest al is opgestapt. Tenslotte, mede vanwege de hiervoor genoemde punten vind ik het wat te veel gevraagd mijn collega’s twee keer per maaltijd te confronteren met het feit dat ik christen ben.

Ik begrijp het volkomen!

Ds. W. Pieters