Ik ben 20 jaar en heb paar keer een aanzoek gehad van een jongen. Ik vond het ni...

Ik ben 20 jaar en heb paar keer een aanzoek gehad van een jongen. Ik vond het niks en wilde er niet op ingaan. Ik kende de achtergronden, voorbeeld overmatig alcohol gebruik/hebben van een ernstige psychische stoornis e.d. Ben ik verkeerd bezig, daar ik in de toekomst wel graag verkering wil? Ik vind mezelf behoorlijk tegenstrijdig. Ik weet niet goed wat ik er mee aanmoet. Daar ze ook in mijn omgeving zeggen: je wilt verkering en je wijst ze af? Maar voel me niet geroepen als een hulpverlener op te treden. Ik wil iemand waarbij ik mezelf kan zijn en niet altijd de sterkste moet zijn. Kunt u mij hierop antwoorden?

Inderdaad moet je zeker niet als hulpverlener een huwelijk aangaan want dat gaat altijd verkeerd. Ik vind het ook heel wat als iemand nu al een alcoholprobleem heeft. Ik zou dan eerst wel eens willen zien dat hij daarvan af komt en dat het dan ook zo blijft. Als dat het geval blijkt te zijn en ik veel van zo iemand zou houden, zou ik pas een relatie durven aangaan.

Natuurlijk verlang je naar verkering, de Heere God heeft dat zo in de schepping neergelegd, maar dat wil niet zeggen dat je dan dus maar iedere gelegenheid die zich voordoet moet aangrijpen? Ik zou met deze jongen toch wel erg voorzichtig zijn.

Alie Hoek-van Kooten