Homohuwelijk

In reformatorische kerken wordt vaak gesproken over het 'homohuwelijk'. Is dat niet onterecht? Het gaat in werkelijkheid toch over het zegenen van niet-huwelijkse relaties? Dan wordt er toch geen huwelijk gesloten?

De opvattingen over het kerkelijk erkennen van relaties tussen homoseksuele mannen en vrouwen zijn niet in alle protestantse kerken in ons land gelijk. De kleine (gereformeerd) protestantse kerken wijzen elke erkenning af. De Doopsgezinde Broederschap, de Remonstrantse Broederschap en de Nederlandse Protestantenbond hebben geen enkel bezwaar. Met schrik zie je volslagen tegengestelde uitleggingen van bepaalde bijbelteksten. In de Lutherse Kerk is een vrijwel unanieme acceptatie. In de Gereformeerde Kerken is verzet van een kleine minderheid, in de Nederlandse Hervormde Kerk van een grote minderheid. Deze drie Samen op Wegkerken hebben door een meerderheidsbesluit in hun nieuw ontworpen kerkorde ruimte geschapen voor het zegenen van zogenoemde andere levensverbintenissen.

Het huwelijk is apart gehouden als een verbond van liefde en trouw tussen een man en een vrouw. Dat kan worden ingezegend indien de kerkenraad van een plaatselijke gemeente daartoe besluit. Dit kan ook geweigerd worden op grond van een daartoe genomen besluit.

Bij de behandeling van de kerkordevoorstellen is nadrukkelijk gezegd dat de term huwelijk gereserveerd blijft voor de klassieke verbintenis tussen man en vrouw. De drie kerken spreken dus niet over het homohuwelijk hoewel het onderscheid wel flinterdun dreigt te worden gezien de landelijke burgerlijke wetgeving en verwoording.

Ds. B. J. van Vreeswijk