Eerst wel dan niet aangaan

Ik loop al langer met een vraag over het Avondmaal. Hoe het nu kan dat mensen die eerst zeker mochten weten dat God hen heeft geroepen, en daarom ook aan het Avondmaal gingen, de volgende keer verstek laten staan? Als je nu zeker weet dat het de vorige keer God was die tot je kwam, en je daar ook van mocht getuigen, hoe kan het dan dat je dan toch niet aangaat? Als je niet aangaat, laat je zien dat je Hem niet kent. Doe je de Heere hier juist niet veel meer verdriet mee? Kun je dan niet toch aangaan om zo ook de gemeente en God te laten zien hoeveel Hij je waard is? En dan kan het zijn dat het zo donker is en dat je God niet voelt, je weet het dan toch dat Hij je heeft geroepen. Waarom dan toch die twijfel?

Beste zuster of broeder,

Ik vind je vraag heel wezenlijk en betrokken. In de Reformatorische traditie is een sterke verbondenheid tussen openbare belijdenis van het geloof en viering van het Heilig Avondmaal. Dat zie je ook sterk in zondag 38 van de Catechismus. De sacramenten verbonden aan de eredienst. Men had toen scherp oog voor de opdracht en belofte van de Heere Jezus. Doe dat tot Mijn gedachtenis. Je hebt het nodig. Het is tot Mijn eer. Tot erkenning van Mijn werk voor de gemeente en mitsdien voor jou, heel persoonlijk, volbracht.

Later gaat men meer kijken naar de heilsbeleving van de gelovige. Dan kom je in de subjectieve sferen terecht. Je moet het echt menen. Ook echt voelen. Doordoor ontstaat er heel veel onzekerheid. Net zoals die er was in de Rooms Katholiek kerk ten aanzien van de zekerheid over de zaligheid. Wel genoeg goede werken, etc?  Daar is de Reformatie zo goed en scherp tegenop gekomen door alles te weten in Christus. De rechtvaardiging van de goddeloze. Niets uit ons, maar alles uit Christus.

Maar dan moet je juist naar Hem toe als je niets meer voelt en beleeft, etc. Waar zul je het anders ooit ontvangen. Daarom is trouw en gehoorzaamheid ook van zo grote betekenis voor een zegenrijke Avondmaalsviering. De versterking volgt maar is geen voorwaarde!

Hopelijk heb ik je goed begrepen in je vraag en kun je met dit antwoord weer verder.

Hartelijke groet, ds. B. J. van de Kamp