Schimmig spel Siloah rond breuk met de Leidsche Hoeven

Nieuwsredactie | 5 reacties | 04-02-2026| 07:00

Het contrast met vorig jaar januari is enorm. Het prachtige gebouw met bakkerij, winkel, restaurant en tal van andere dagactiviteiten voor verstandelijk gehandicapten was de trots van Siloah, de Stichting Gehandicaptenzorg Gereformeerde Gemeenten. “Onze mooiste locatie”, vond de vorige bestuursvoorzitter. Nu een jaar later ligt het terrein er verlaten bij. Slechts een kale betonvlakte herinnert aan het paradepaardje van deze organisatie. Vreemd, want er is al sinds april 2025 groen licht voor de herbouw.

De schok was enorm in de reformatorische achterban toen op 27 maart 2025 een felle uitslaande brand De Leidsche Hoeven volledig verwoestte. Cliënten en dieren konden door snel ingrijpen van personeel en Hans Heikoop op tijd in veiligheid worden gebracht. Steunbetuigingen en financiële toezeggingen stroomden toe uit de hele breedte van de achterban. Alle neuzen stonden in dezelfde richting: de Leidsche Hoeven moest zo snel mogelijk herbouwd worden zodat de cliënten weer terug konden naar hun vertrouwde plek. Niemand vermoedde echter dat dit het begin was van een schimmig spel achter de coulissen. “Bijna iedere dag krijgen we telefoontjes van ouders en personeelsleden met de vraag wat er nu precies aan de hand is”, vertellen Hans en Meiny Heikoop, de eigenaren van Landgoed Leidsche Hoeven.
 

“We werkten al zo’n zeven jaar samen naar ieders tevredenheid. Siloah heeft in 2024 bedongen dat zij tenminste tien jaar konden blijven zitten."

Opmerkelijk is dat ze nog niet eerder door de christelijke media zijn benaderd om hun verhaal te vertellen en dat tot nog toe alleen zegslieden van Siloah de publiciteit hebben gezocht. Op verzoek en enig aandringen van Refoweb en CVandaag geven Hans en Meiny openheid van zaken nu het stof is neergedaald en Siloah definitief niet terugkeert naar de Oude Hoevenseweg in Tricht. De stichting lijkt een aantal saillante zaken bewust buiten de publiciteit te hebben gehouden. Refoweb en CVandaag kregen inzage in emailverkeer en officiële stukken waar personeel en ouders geen weet van hebben. “Wij vertellen dit verhaal omdat er bij de achterban veel vragen leven. En laat helder zijn: wij zoeken geen recht of gerechtigheid. Het gaat ons om de cliënten -mensen met een beperking- en hun ouders. Zij hebben recht op de waarheid.”

Naast de andere dagactiviteiten, nam Siloah in 2024 ook het restaurant en de winkel over van de Leidsche Hoeven. “We werkten toen al zo’n zeven jaar samen naar ieders tevredenheid. Meiny was ook vrijwilliger bij Siloah”, vertelt Hans. “Vanwege deze uitbreiding is er ook een nieuwe huurovereenkomst getekend. Siloah heeft toen bedongen dat zij tenminste tien jaar konden blijven zitten. Wij waren vanaf dat moment alleen nog maar verhuurder van het hoofdgebouw. Doel van beide partijen was een relatie met zoveel mogelijk waarborg voor continuïteit.”

De Leidsche Hoeven voor de brand

Door nog onbekende oorzaak brak er vorig jaar maart brand uit en vernietigde een vuurzee het hele complex. “Er is minutieus onderzoek gedaan door verschillende experts en brandonderzoekers. Het enige wat ze hebben kunnen achterhalen is dat de brand is ontstaan in een opbergkast van de horeca. De oorzaak blijft onbekend.”

“Direct na deze tragedie kregen we verschillende aanbiedingen en steunbetuigingen uit het hele land. Hartverwarmend! Allerlei spullen, een complete keuken, maar ook gratis luxe units en hulp van aannemers en installateurs om de huisvesting  voor de activiteiten van de deelnemers te kunnen organiseren op het terrein van de Leidsche Hoeven. De totale kosten voor dit tijdelijke onderkomen zouden uitkomen op circa 30.000 euro. De verzekering was bereid om dat te betalen. In eerste instantie reageerde de nieuwe voorzitter van de raad van bestuur van Siloah zeer enthousiast. Enkele dagen later werden we geconfronteerd met de eerste twijfels. Siloah wilde een werkgroep van deskundigen die met een eigen opzet zou komen. Dat gebeurde. Na twee weken lag er een plan met allerlei dure wensen. De gratis units werden afgekeurd. Uiteindelijk zou die tijdelijke oplossing, waarbij de spontane aanbiedingen voor hulp niet zijn geaccepteerd, bijna het veertienvoudige gaan kosten. We zeiden direct al: dat gaan de verzekeraars nooit betalen. Daarnaast vinden wij het ook gênant dat spontaan hulpbetoon van onze leveranciers en donateurs niet is gehonoreerd.”

“Kort daarna ontvingen we een mail van de Raad van Bestuur waarin ze een half jaar heroverwegingstijd vroegen. We kregen ondertussen enorm veel medewerking van Burgemeester en Wethouders, omgevingsdienst, architecten, aannemers enz., waarbij iedereen alles in het werk stelde om binnen één jaar na de brand de herbouw gereed te hebben. Een half jaar bedenktijd past dan uiteraard totaal niet bij de grote inzet van al deze instanties en organisaties. En al helemaal niet bij de enorme inspanning van iedereen om de deelnemers weer snel een mooie werkplek te kunnen bieden.””

De sloop van de uitgebrande zorgboerderij Leidsche Hoeven

“Om zo snel mogelijk met de nieuwbouw te kunnen beginnen hebben we via onze advocaat de Raad van Bestuur verzocht om binnen enkele weken uitsluitsel te geven. Dat werd door hen geweigerd. Ze bleven vasthouden aan een half jaar bedenktijd. Onze advocaat zei toen al: ze willen van jullie af. Dat konden we ons absoluut niet voorstellen en ook niet geloven. We hadden immers net een nieuwe huurovereenkomst getekend voor tien jaar. Totaal onverwacht kregen we echter een telefoontje van de bestuursvoorzitter. De huur werd opgezegd. Er werd ons in dat gesprek bovendien een spreekverbod opgelegd. We mochten ook niet met ouders praten. Ik vroeg hem: hoe kun je als christen dit besluit verantwoorden naar de deelnemers en hun vertegenwoordigers? Zijn antwoord: dit besluit is in het belang van de deelnemers. We willen ze na een paar jaar niet nog een keer laten verhuizen. Mijn antwoord: met hulp van de Heere en met Zijn zegen staat er binnen een jaar een nieuw gebouw. De sfeer en de onderlinge verhouding was -totaal onbegrijpelijk- echter in een paar weken tijd compleet omgeslagen: van enthousiasme over onze hulp en meedenken, naar het opzeggen van de samenwerking. We weten tot vandaag nog steeds de officiële reden niet. Met de vorige bestuursvoorzitter hadden we een perfecte vertrouwensrelatie. Er was heus wel eens een praktisch dingetje, maar het werd altijd in een positieve harmonie opgelost. Hij zei vaak: van deze plek worden wij en onze deelnemers blij.”

Vragen van betrokkenen krijgen Hans en Meiny niet alleen over de gang van zaken, maar ook over de fondsenwerving die de dag na de brand spontaan tot stand kwam. “In eerste instantie werd gevraagd of er voor de Leidsche Hoeven fondsenwerving mocht worden gestart. Wij hebben toen aangegeven dat dat niet nodig was, omdat het gebouw verzekerd was en de verzekeraar de schade zal vergoeden. We vonden een nieuwe inrichting van de Leidsche Hoeven voor de deelnemers een betere bestemming. Wie deze actie is gestart weten we niet en ook niet waar het geld gebleven is.”
 

"Tot mijn verbazing en teleurstelling is het opgehaalde crowdfundingbedrag ingezet voor andere locaties en doeleinden dan waarvoor deze donatie was bedoeld"

Op de website van de crowdfundingsactie staat nog steeds de volgende tekst: “Het zal nog heel lang duren voordat de cliënten hun dagbesteding weer kunnen volgen bij de Leidsche Hoeven, als dat al ooit weer mogelijk wordt.” En dat is opmerkelijk, want op haar eigen webpagina communiceert Siloah naar haar achterban dat De Hoenderik in Tricht is aangekocht. Daar gaat dus het geld naar toe. Hans: “Dit deugt niet. De naam Leidsche Hoeven en een foto van de brand worden op de website nog steeds gebruikt. Maar het bedrag gaat niet meer naar de zorgverlening door Siloah op de Leidsche Hoeven. Waar het wel voor wordt gebruikt is onduidelijk. Ook in het ondersteunende verhaal van deze fondsenwerving staan opmerkingen die onjuist zijn. Eigenlijk is hier toch sprake van misleiding? Scholen en bedrijven hebben allerlei acties gevoerd en geld opgehaald, met als doel dat de cliënten weer nieuwe spullen zouden krijgen bij ons. Mensen die nu aan Siloah vragen wat er met dat geld is gebeurd, krijgen geen antwoord en vragen ons om opheldering. Wij weten het ook niet.”

Dat Siloah geen uitleg geeft wordt bevestigd door een van de donateurs (naam bekend bij de redactie): “Vorig jaar heb ik een financiële donatie gedaan naar aanleiding van de verwoestende brand bij de Leidsche Hoeven. Deze donatie heb ik gedaan onder de expliciete veronderstelling dat het bedrag zou worden aangewend voor de wederopbouw van het afgebrande pand en het herstel van de locatie waar de Leidsche Hoeven gevestigd was. Tot mijn verbazing en teleurstelling heb ik inmiddels vernomen dat het opgehaalde crowdfundingbedrag is ingezet voor andere locaties en doeleinden dan waarvoor deze donatie naar mijn overtuiging was bedoeld en gecommuniceerd. Naar aanleiding hiervan heb ik Siloah gebeld en aan de telefoon werd ik afgewimpeld met: ‘U wordt teruggebeld door diegene die hierover gaat.’ Tot op de dag van vandaag wacht ik op een telefoontje. Tot slot: de reden waarvoor ik mijn bijdrage heb geleverd wijkt af van het initiële plan en voelt voor mij als donateur onjuist en misleidend. Ik zou het waarderen als er open kaart gespeeld zou worden over waar mijn daadwerkelijke donatie aan besteed is en de reden waarom dit besloten is.” 

Meiny en Hans Heikoop op de plek waar de Leidsche Hoeven tot de grond toe afbrandde

Hans en Meiny: “De achterban kan ook niet geloven dat wij nooit een reden hebben gekregen voor de opzegging van het huurcontract. Medewerkers en ouders hebben dat in eerste instantie bovendien via mail en social media moeten vernemen, zonder dat de deelnemers waren geïnformeerd. Pas later zijn er informatieavonden belegd, waarbij op veel vragen echter geen antwoord is geven.”

Maar waarom hebben ouders niet kritischer gereageerd richting Siloah?

“Veelal uit angst, is onze indruk. Hun kinderen zijn afhankelijk van de zorg die deze stichting geeft en ze zijn bang dat die de dupe worden. Daarom hebben we in juli zelf een feitenrelaas opgesteld en dat toegestuurd naar de Raad van Bestuur, de Raad van Toezicht, de Cliëntenraad, en enkele medewerkers en ouders die erom gevraagd hadden. Daar is trouwens door de Raad van Bestuur boos op gereageerd. Bepaalde handelingen en uitspraken in deze kwestie mogen blijkbaar niet gedeeld worden met de achterban.”

Is het met Siloah definitief over en uit?

“Ja, dat denken wij wel, want ze hebben nu een nieuwe ruimte gekocht. Onze locatie blijft een plaats waar naar wij hopen straks weer zorg wordt aangeboden.”

Wisten jullie dat Siloah van plan was om wat anders te kopen?

“Nee, dat was voor ons een nare verrassing. Op woensdag 17 december hebben we nog een laatste overleg gehad met daarbij een onafhankelijke gespreksleider. Wij hadden namelijk vernomen dat alle deelnemers nog niet op de nieuwe tijdelijke locatie terecht konden vanwege allerlei oorzaken. Via onze advocaten hebben wij aan de Raad van Bestuur en via onze adviseur aan de voorzitter van de Raad van Toezicht aangegeven dat we de minste willen zijn en dat we ondanks alles wat er gebeurd en gezegd is, weer met elkaar wilden praten. We wisten niet dat onze advocaat op dat moment al een verzoek had ontvangen van de advocaat van Siloah om de aangeboden vaststellingsovereenkomst vóór het gesprek te tekenen. Daarin was een passage opgenomen die kort gezegd ons de mond moest snoeren. Maar goed, aan het begin van deze laatste ontmoeting vroegen we aan de bestuursvoorzitter nogmaals de reden voor het opzeggen van de huurovereenkomst door Siloah. Volgens hem was een van de redenen dat Meiny tijdens de vrijwilligersavond zich te kritisch had opgesteld. Echter… toen was het besluit om te vertrekken al lang genomen. Dus dat argument klopt niet. Hans zou aan het begin van het traject bovendien te voortvarend zijn geweest met het organiseren van tijdelijke huisvesting en herbouw. De voorzitter vond dat dit zijn verantwoordelijkheid was. Vervolgens werd door de Raad van Bestuur voor beide argumenten excuses aangeboden. Uiteindelijk was het een goed gesprek dat werd afgesloten met gebed. We kregen de indruk dat er door Siloah toch een opening geboden werd om samen verder te gaan. We zouden vrijdag definitief te horen krijgen of ze terug kwamen, want ze wilden er enkele dagen over nadenken. We zeiden nog in onze naïviteit en enthousiasme: je mag het ook eerder laten weten.”

“Diezelfde middag ging Meiny boodschappen doen in het dorp en werd ze geconfronteerd met onaangenaam nieuws: of zij wist dat Siloah maandag aan de medewerkers bekend had gemaakt dat die organisatie De Hoenderik had gekocht? Onze reactie was er een van ongeloof. We hadden immers ’s ochtends nog met de Raad van Bestuur gesproken en hierover was niets gezegd. Diezelfde middag kregen we hetzelfde nieuws ook via twee andere bronnen te horen, onafhankelijk van elkaar. Aan de cliënten was dit de dinsdag vóór ons gesprek al gecommuniceerd. Donderdags belde de voorzitter van de raad van bestuur. Hij was ziedend. Meiny had volgens hem uit de school geklapt over het gesprek. Hij ging enorm te keer en verbrak direct de verbinding. Niet hij, maar wij hadden het recht om boos te zijn. Terwijl de andere locatie al was gekocht, werden wij opnieuw met leugens en bedrog aan het lijntje gehouden.”

Waarom hebben jullie niet met andere zorgaanbieders gesproken?

“Dat hebben we wel gedaan. De Raad van Bestuur van Siloah zei in eerste instantie dat ze daar geen problemen mee zou hebben. Adullam en De Schutse, die door verschillende ouders als optie zijn genoemd, gaven aan geen concurrentie te willen met Siloah. Een van beiden gaf zelfs aan: met pijn in het hart moeten we nee zeggen. We durven niet vanwege onze verhouding met Siloah.”

En zelf zorg verlenen?

“Daarvoor zijn we wellicht een beetje te oud en missen we de juiste kwalificaties. Dit mooie werk moet worden gedaan worden door betrokken professionals.”

Dus is het over en uit met De Leidsche Hoeven als zorglocatie?

“Nee, zeker niet. Er zijn nog andere mogelijkheden. Die worden nu onderzocht. We hebben alle benodigde vergunningen. Maar je kunt pas beginnen als er een huurder is, want de architecten en de vergunningverlener wil met name om veiligheidsredenen weten hoe de indeling van het gebouw er uit gaat zien. Dit is een geweldige plek waar in feite alles mogelijk is.”

Jullie weten nog steeds niet wat de werkelijke reden is waarom Siloah niet meer met jullie in zee wil?

“Dat klopt. Er zijn natuurlijk wel vermoedens, maar we willen niet speculeren. We blijven daarom nog steeds met vragen zitten. Waarom heeft de raad van toezicht niet ingegrepen? Waarom worden pogingen van andere zorgaanbieders om naar de Leidsche Hoeven te komen door Siloah tegengewerkt?”

Stel nu dat door deze publicaties op Refoweb en CVandaag de aankoop van de andere locatie teruggedraaid wordt (als dat mogelijk is). Zijn jullie dan bereid opnieuw zaken te doen met Siloah?

“We hebben alle vertrouwen in het bestuur verloren. Maar als de waarheid boven tafel komt zijn we omwille van medewerkers, ouders en zeker de deelnemers bereid om hier serieus over na te denken.”