Cliënten willen terug naar de Leidsche Hoeven
Nieuwsredactie | 23 reacties | 25-02-2026| 08:05
“Waarom ontbreekt het Siloah aan moed om openheid van zaken te geven rond het vertrek bij de Leidsche Hoeven? Onze vragen worden niet beantwoord. En hoe kun je zo’n gedrag als christen verantwoorden? Dit gaat ten koste van hun goede naam.”
Aan het woord zijn de ouders van een van de cliënten van de organisatie, die mede na de breuk met de zorglocatie in Tricht in opspraak is geraakt. Op 27 maart maakte een felle brand de zorgboerderij met de grond gelijk. De Raad van Bestuur (RvB) van Siloah verbrak daarop de tienjarige huurovereenkomst met de Leidsche Hoeven, maar weigert over de reden daarvoor tot nog toe openheid van zaken te geven, ondanks het verzoek van eigenaar echtpaar Heikoop, ouders en verzorgers van cliënten. De redacties van CVandaag en Refoweb spraken met een ouderpaar dat bereid was, op voorwaarde van anonimiteit, hun verhaal te vertellen.
Waarom anoniem?
“We zijn bang dat dit gevolgen heeft voor ons kind. We hebben namelijk geen enkel vertrouwen in de handelwijze van de betrokken besturen.”
Hoe heeft jullie kind de brand beleefd?
“Bij de deelnemers was er die dag veel emotie. Tot op de dag van vandaag is dat nog merkbaar. Al hun persoonlijke spullen bleven achter toen ze moesten evacueren. Alles is verwoest door het vuur. Maar grote lof voor het personeel. Iedereen werd goed opgevangen en de namen van de cliënten die naar buiten kwamen werden direct genoteerd. Ons kind besefte enkele dagen later pas echt dat al zijn/haar spulletjes weg waren.”
Werden jullie als ouders op de hoogte gehouden van de verdere ontwikkelingen?
“Nee. Pas vier maanden later, in juli, was er voor ons een informatieavond. Tot onze verbijstering kregen we daar van de voorzitter van de RvB te horen dat het contract met de Leidsche Hoeven was opgezegd en dat iedereen op den duur naar de Hoenderik in Tricht zou gaan. Dat zou in het belang zijn van de deelnemers. We hebben direct kritische vragen gesteld, zoals over de pas afgesloten nieuwe huurovereenkomst met de Leidsche Hoeven. ‘Kun je die zomaar verbreken?’ Volgens de voorzitter was dat inderdaad mogelijk. We hebben vervolgens gevraagd naar de reden van vertrek. Daar weigerde hij antwoord op te geven. ‘Misschien dat het juridisch mogelijk is, maar dit kun je in ethisch opzicht niet maken en zeker niet als christenen onder elkaar’, zeiden we. Ook daarop kwam geen antwoord. We hebben nog nooit een voorzitter zo horen schutteren en met een mond vol tanden zien staan als die avond.”
De Leidsche Hoeven in betere tijden
Hoe reageerden de andere ouders?
“Zij waren eveneens boos en verontwaardigd. Het ging er fel en emotioneel aan toe. Ze hebben de RvB het vuur aan de schenen gelegd, maar kritische vragen werden niet beantwoord. We hebben toen gezegd: als jullie geen openheid van zaken willen geven, dan is er iets grondig mis. De Leidsche Hoeven was -dankzij de goodwill van de familie Heikoop- een goedkope locatie op een prachtige plek waar vrijwel alles mogelijk was. Alle cliënten waren -en nog steeds- er aan verknocht. Er zijn er die nog elke dag langs die plek rijden. Wat als daar iets nieuws wordt gebouwd en de deelnemers merken dat ze niet terug mogen? Dan komen er opnieuw emoties los.”
Er was die avond ook een vertegenwoordiger van de cliëntenraad aanwezig. Heeft die nog kritische vragen gesteld?
“Nee. Er werd door hem alleen gevraagd hoe het verder zou gaan met de verkoop van fruit op zondag bij de Hoenderik. Daar zou volgens de RvB nog met de eigenaar over gesproken worden. Maar daarna hebben we niets meer van de cliëntenraad gehoord. We weten dus niet wat ze hebben geadviseerd aan de RvB en op welke wijze ze bij de besluitvorming betrokken zijn geweest. We weten zelfs niet hoe dit adviesorgaan wordt samengesteld. Verkiezingen voor leden van deze raad hebben we in ieder geval nog niet meegemaakt. Het is erg ondoorzichtig allemaal. Ze weten dat de ouders boos zijn over deze gang van zaken, want ze waren bij zowel de bijeenkomst van juli 2025 als die in januari dit jaar.”
Is er tijdens die informatieavond in juli vorig jaar gesproken over de gratis luxe portocabins die ter beschikking waren gesteld, waardoor iedereen op de Leidsche Hoeven had kunnen blijven?
“Ook niet. We hebben dit allemaal moeten lezen in het artikel op Refoweb. Als we dit eerder hadden geweten, waren we direct naar de voorzitter van de RvB gestapt. Er is ons helemaal niets verteld. Alleen dat alle genomen besluiten zogenaamd in het belang waren van de deelnemers. Want aan het eind van het jaar 2025 zou iedereen dan een plekje in de Hoederik hebben gekregen. We zeiden direct dat dit nooit zou gaan lukken en dat de onzekerheid alleen maar zou toenemen. En dat blijkt wel. De Hoenderik is aangekocht, maar er is nog geen bouwvergunning verleend. En het is nog maar de vraag of die er gaat komen, omdat de kans groot is dat de buurt bezwaar gaat maken. En dan ben je zo weer twee jaar verder. Bovendien zijn de verblijfsomstandigheden voor de cliënten daar onder de maat. Ons kind is nog steeds getraumatiseerd, ondanks de enorme inzet van het personeel. Voor hen alle lof. Maar Siloah heeft de kans laten liggen om op de Leidsche Hoeven alles naar eigen wensen in te richten met allemaal nieuwe spulletjes.”
Deze luxe portocabins werden gratis ter beschikking gesteld
Tijdens die eerste informatiebijeenkomst lag er ook al een mondelinge toezegging van het gemeentebestuur dat de Leidsche Hoeven herbouwd mocht worden. Is dat gemeld?
“Daar is evenmin iets over gezegd. Dat hebben we nu pas gehoord. Iedereen ging na afloop van de samenkomst ontdaan naar huis. We kregen geen antwoorden en aan ons werd niets gevraagd. Vanuit de zaal werd de voorzitter van de RvB als volgt aangesproken: ‘U opende de avond met het lezen van 2 Kor. 3 en een korte meditatie, waarin we worden opgeroepen een leesbare brief van Christus te zijn. Maar zoals jullie nu handelen, bent u beslist geen leesbare brief van Christus.’ Ook hierop zweeg de spreker (voorzitter van de RvB) stil. Hoe kun je dat als organisatie inderdaad zijn als je alles verzwijgt?”
Jullie zijn daarna nog aanwezig geweest op de door Siloah georganiseerde bijeenkomst voor ouders en verzorgers op 26 januari. Zijn jullie daar nog wat wijzer geworden?
“Dat was een uitgestelde voorlichtingsavond, want die zou eigenlijk al afgelopen december gehouden worden. Die ging om onbekende redenen niet door. Er is deze avond verteld over de plannen die er liggen om de Hoenderik te verbouwen en dat daarover een informatieavond is gehouden voor omwonenden. Het bleek dat er nog geen vergunning verleend is. Daar komt pas in mei meer duidelijkheid over. Maar wat als de buurt bewaren indient tegen de bouw- en definitieve zorgvergunning?! Dat zijn de geluiden die wij horen. Dan gaat dit allemaal bakken met geld kosten. We hebben op deze avond opnieuw gevraagd waarom Siloah niet terugkeert naar de Leidsche Hoeven. De familie Heikoop heeft die opening geboden. De voorzitter van de cliëntenraad stond toen op en zei: ‘Daar praten we niet meer over. Dat is verleden tijd. Volgende punt.’ Blijkbaar hebben ze of zwijglicht of ze proberen in de pas te lopen met het bestuur.”
Jullie hebben ook met personeelsleden gesproken. Hoe staan die er in?
“De meeste willen dolgraag terug naar de Leidsche Hoeven. Er zijn al een paar werknemers vertrokken en dat is jammer, want dat waren goede krachten. Zij hebben eveneens niets te zeggen. Voor hen is het niet makkelijk nu. Niet alleen omdat ze hun vertrouwde plek kwijt zijn, maar eveneens omdat een aantal cliënten nog steeds getraumatiseerd is en extra zorg nodig heeft. We krijgen regelmatig filmpjes doorgestuurd van de huidige situatie op de Hoenderik. Dat ziet er niet best uit. Sommige ruimten zijn koud en onveilig. Onze kinderen lijden hieronder. ‘Maar de Heere heeft voorzien in deze plek’, zo lazen we in de nieuwsbrief. Je gooit je goede naam te grabbel en je misbruikt bovendien Gods naam.”
Volgens jullie willen vrijwel alle cliënten en hun ouders terug naar de Leidsche Hoeven. Waarom organiseren jullie dan geen bijeenkomst voor ouders of komt er een oudercommissie?
“Dat overwegen we inderdaad. De reactie op de website van Siloah na publicaties op Refoweb en CVandaag is het bekende standaardriedeltje. Er wordt om de zaak heen gedraaid. Daarom zouden we graag alle ouders bij elkaar willen roepen zonder vertegenwoordigers van Siloah. Het verhaal dat we nu op CVandaag en Refoweb vertellen horen we ook van andere ouders en verzorgers. Zij lopen met dezelfde vragen. Ook over de fondsenwerving na de brand, waarbij vreemd genoeg nog steeds de naam van de Leidsche Hoeven wordt gebruikt, wordt geheimzinnig gedaan. Kortom, we zouden dit graag oppakken, maar dat kunnen we niet alleen.”
Wat als Siloah bereid is om alsnog openheid van zaken te geven en hun fouten toe te geven?
“Wie zijn zonden bekent en laat, zal barmhartigheid verkrijgen. Dan zijn we graag van harte bereid om alles te vergeven en te vergeten.”
Verantwoording van de redactie
Dit is het tweede artikel (na: 'Schimmig spel Siloah rond breuk met de Leidsche Hoeven') in een serie over het conflict tussen zorgorganisatie Siloah en landgoed de Leidsche Hoeven, waarin CVandaag en Refoweb samenwerken. De taken en verantwoordelijkheden hebben we als redacties onderling verdeeld en we plaatsen daarom de verhalen gelijktijdig. Omdat in andere media tot nog toe steeds de stand van zaken is gepubliceerd vanuit de visie van Siloah, laten Refoweb en CVandaag (ook) andere betrokkenen aan het woord, onder wie de familie Heikoop en ouders van deelnemers. Zij schetsen een ontluisterend beeld over een schimmig spel achter gesloten deuren. Het verhaal van de ouders (die uitgebreid bevraagd zijn door beide redacties) komt overeen met het feitenrelaas van de familie Heikoop, zoals eerder gepubliceerd door CVandaag en Refoweb. Andere ouders, (oud-)personeelsleden of betrokkenen die nog on(der)belichte feiten kunnen toevoegen aan deze artikelenserie vragen we contact op te nemen met de redactie via info@refoweb.nl.
Lees ook de opniebijdrage op CVandaag: 'Reformatorische zorginstelling laat cliënten en hun ouders in de steek'
Het wordt tijd dat de bestuurders opstappen na dit schandaal.
In het bedrijfsleven was dit allang gebeurt.
Of wordt men door de 'achterban' uit de wind gehouden?
Weer veelzeggend dat het RD (de onafhankelijke kwaliteitskrant..., toch?) niets meldt.
Geen openheid van zaken geven, geen eerlijke reden voor het vertrek delen, maar slechts met harde hand en een totaal gebrek aan transparantie de scepter zwaaien getuigd van een zorgwekkende cultuur die doorbroken moet worden. 'Enkel in het belang van de hulpbehoevende cliënten' wordt er gezegd, die dagelijks de verschrikkelijke gevolgen ervaren van de keuze die van bovenaf is opgelegd.
Wanneer verenigen de ouders zich om een vuist te maken tegen dit bestuur? Wanneer grijpt de synode van de Gereformeerde Gemeente in? Laten we dit, als christenen, zomaar gebeuren? Kan de Raad van Bestuur, de Raad van Toezicht en de cliëntenraad (die zgn. de belangen van de cliënten behartigd) hun eigen gang gaan, met alle gevolgen van dien? Iemand moet de moed hebben in te grijpen en deze gevaarlijke bestuurders in hun huidige handelswijze stoppen. Niet alleen om meer ellende voor de cliënten in dit dossier te voorkomen, maar bovenal om te voorkomen dat ze vanuit hun ivorentoren in Ridderkerk nog meer schade aanrichten aan andere zorglocaties. Want wat inmiddels wel duidelijk is: wie niet in de pas loopt, wordt eruit gewerkt. Subtiel, of minder subtiel. Met of zonder leugens. Schaamte voor de manier van handelen heeft plaatsgemaakt voor arrogantie en een totaal gebrek aan zelfreflectie. En dat terwijl er zo vaak een weg terug is aangeboden.
En dan m.b.t. tot het civiele recht: wie doet aangifte tegen deze organisatie voor het onder valse voorwendselen achterover drukken van de gedoneerde gelden bij de crowdfunding? Op het moment van schrijven heeft deze crowdfunding een totaal van €118.049,- opgebracht wat in z'n geheel wordt overgemaakt naar Siloah. Terwijl de crowdfunding oorspronkelijk was opgezet om spullen te kunnen aanschaffen voor de cliënten op de Leidsche Hoeven. Zelf heb ik geen donatie gedaan waardoor ik geen recht heb om aangifte te doen, maar gaat iedere donateur akkoord met deze gang van zaken?
Kortom, de Raad van Bestuur, maar ook de Raad van Toezicht en alle betrokkenen vanuit andere betrokken kerkelijke gremia spelen een vies spel. Ooit zullen ze er verantwoording over moeten afleggen. Maar tot die tijd plukken de cliënten elke dag de wrange vruchten van de keuze die is gemaakt om niet terug te keren naar de Leidsche Hoeven. De ouders, die dagelijks geconfronteerd worden (ondanks de betrokken en lieve zorgmedewerkers) met verdrietige kinderen. Hulpbehoevenden die afhankelijk zijn van deze organisatie.
Dat zoiets mogelijk is, is niet te accepteren. Zeker niet in een christelijke organisatie.
Jan van Ginkel en Gerda de Pater (Raad van Bestuur), met een jaarinkomen van ruim €200.000,-, wassen hun handen in onschuld. Is het dan toch van hoger hand opgelegd?
Nu de hoofdschuldige nog!
Zet dan daarna een ervaren bestuurder aan het roer en ga met elkaar om tafel zitten.
Echter, als de Raad van Bestuur fouten maakt, zeker met gevolgen van deze omvang, dan zouden zij teruggefloten moeten worden door de Raad van Toezicht (conform 'Reglement Raad van Bestuur' artikel 4.3, zie website Siloah). Ook dit is niet gebeurd. Anders had de heer van Ginkel met pek en veren de ivorentoren in Ridderkerk moeten verlaten.
Kortom, als je besluiten en keuzes maakt als Raad van Bestuur met deze vergaande, destructieve en vernietigende gevolgen die het belang van de cliënten in het hart raakt en vervolgens niet door de Raad van Toezicht of de Generale Synode van de Gereformeerde Gemeente wordt gecorrigeerd, dan kan het m.i. niet anders dan dat er van hoger hand is geëist dat de huurovereenkomst met de Leidsche Hoeven zou worden beëindigd.
De vraag blijft dan open: wie heeft dit geëist en bovenal: waarom? Ooit komt dit antwoord naar boven. Tot die tijd is het welbevinden en de geborgenheid van de cliënten in het geding. Maar blijkbaar weegt deze keuze op tegen het belang van de cliënten.
Wie het weet mag het zeggen.
Die mw. Heikoop was ook voorzitter van de Ger.Gem. vrouwenbond, toch? Daar is ze met gedoe weggegaan. Het fijne weet ik er niet van, maar het leek op: weggewerkt. Wel apart dat er nu weer een gedoe is met een Ger.Gem. organisatie en fam. Heikoop.
Feit is dat er geen plausibele verklaring wordt gedeeld met de zorgmedewerkers, cliënten en ouders waarom een terugkeer naar de Leidsche Hoeven niet mogelijk is, terwijl de bouwvergunningen klaarliggen om de Leidsche Hoeven per direct te herbouwen en het alternatief (De Hoenderik) een pure degradatie als 'zorglocatie' is in vergelijking met de Leidsche Hoeven.
Het zou de cliënten en andere betrokkenen rust en een mate van acceptatie geven voor de gemaakte keuze als er argumenten en/of redenen zouden worden gedeeld door de Raad van Bestuur. En juist dat gebeurt niet. Terwijl iedereen ziet dat de gemaakte keuze niet in het belang van de cliënten is en er met grote regelmatig naar is- en wordt gevraagd.
Dan kan het m.i. niet anders dan dat de keuze van hogerhand is opgelegd.
Bovendien is de Hoenderik een erg gezellige en toeristisch aantrekkelijke locatie.
Ga er zelf eens heen zou ik zeggen om een bakkie te doen, en oordeel zelf of de locatie zogenaamd ‘niet best’ zou zijn!
Het interview komt vanuit een aantal ouders van cliënten die maar niet kunnen en willen accepteren dat er nou eenmaal verder ontwikkeld gaat worden op de Hoenderik.
En zeg nou zelf? Als er gekozen mag worden zou u dan ook niet liever een locatie in eigendom willen hebben dan dat u vast zit aan een huurovereenkomst en dus te maken hebt met een verhuurder waardoor er beperkingen liggen m.b.t. de vrijheid en het maken van eigen keuzes?
@Gezinnetje123 Er gaat niets ontwikkeld worden in de Hoenderik, want er komt geen bouwvergunning en de huidige zorgvergunning is tijdelijk. Kortom, de aankoop is weggegooid geld. De eigen zorgbijdrage van de ouders zal binnenkort wel stijgen...
Ik zou best eens een enquete willen houden onder de cliënten. Ik ben er van overtuigd dat iedereen die nu is geplaatst in de Hoenderik, vandaag nog terug gaat naar DLH... als ze mochten kiezen.
Je bent overigens slecht ingelicht. De huurder bepaalt de inrichting van het gebouw. Niet de eigenaar. Vandaar dat op dit moment nog niet is begonnen met de herbouw van DLH.
Zo te lezen komt er nog een volgend artikel over deze kwestie. Dat zou ook nog wel eens verrassende informatie kunnen opleveren ;-)
@Opgemerkt Adullam en De Schutse hadden inderdaad belangstelling voor DLH als zorglocatie. Echter, onder druk van Siloah hebben zij zich teruggetrokken. Er wordt dus inderdaad een gemeen spelletje gespeeld met de familie Heikoop.
Nog iets. Bij het laatste gesprek tussen de RvB en de familie Heikoop, december vorig jaar, was een onafhankelijk gespreksleider aanwezig. Een prominent lid van de Ger. Gem. Hij weet wie hier de waarheid spreekt. Waarom houdt hij zijn mond? Hoe kan het dat er binnen dit kerkverband zo'n enorme angstcultuur heerst. Waar is men bang voor? Er is er toch maar Eén aan wie je rekenschap moet afleggen?
De stellingname dat er een heel aantal cliënten het 'enorm naar hun zin hebben' is precies hetgene wat de Raad van Bestuur u wilt doen laten geloven. Terwijl de ouders en de cliënten zelf een totaal ander geluid laten horen. En laat het hier nu uitgerekend de cliënten betreffen die elke dag de gevolgen van de gemaakte keuze ervaren; niet de Raad van Bestuur. Zij (inmiddels enkel de heer van Ginkel na het aftreden van mevr. de Pater) realiseren niet welke impact hun keuze heeft op de lokale gemeenschap.
Daarnaast wordt er niet verder ontwikkelt op De Hoenderik zoals @Omega terecht aangeeft; er is tot het moment van schrijven geen enkele vergunning verleend door de gemeente West-Betuwe en ook zijn er geen signalen dat dit op korte- of middellange termijn staat te gebeuren.
De Leidsche Hoeven is tot op haar fundament afgebrand. Los van de gevolgen was het wel een uitgelezen kans om elke wens van Siloah (lees: haar cliënten en zorgmedewerkers) te betrekken bij het nieuwe ontwerp. Alles was mogelijk. U stelt dat er beperkingen liggen m.b.t. de vrijheid en het maken van eigen keuzes bij de verhuurder Leidsche Hoeven.
Kunt u voor mij wat voorbeelden noemen wat er bij De Hoenderik wel kan, en bij de nieuw te bouwen Leidsche Hoeven niet? Welke vrijheid en mogelijkheid tot eigen keuzes bij De Hoenderik wegen op tegen het trauma en het gemis aan de Leidsche Hoeven van de cliënten?
Inmiddels zijn we bijna een jaar verder. De Leidsche Hoeven had nu herbouwd kunnen zijn. De cliënten hadden nu weer aan de slag kunnen zijn waar zij al die jaren met zoveel plezier en geluk hun dagbesteding hebben beleefd.
Maar nee. In het 'belang van de cliënten' werd er gekozen voor De Hoenderik. Wie dat argument voor de gemaakte keuze nog omarmt en gelooft mag het zeggen.
Een familielid van mij is cliënt, diegene is wél degelijk liever op de Hoenderik aan de slag dan op de LH.
Ouders ken ik ook goed, zij staan volledig achter de keuze van de zorginstelling.
Dus niet zeggen dat je ervan overtuigd bent dat iedereen vandaag nog terug zou gaan, kan gewoon niet waar zijn en is dus ook niet waar!
Echter, u doet met uw eerdere betoog geen recht aan het vele verdriet en het gemis naar de Leidsche Hoeven wat er onder de andere cliënten leeft. En dat leed wordt hun door een keuze van bovenaf aangedaan, terwijl het zo anders had gekund.
- 1
- 2
