Ongekende spanning rond toelatingsrite predikanten Ger. Gem.
Nederlands Dagblad | 29 reacties | 21-05-2015| 09:21
Ongekende spanning en een zweem van geheimzinnigheid hangt rond het jaarlijks toelatingsritueel voor de predikantenopleiding van de Gereformeerde Gemeenten. Dezer dagen worden zo’n vijftien kandidaten beoordeeld.
Ruim 900 christelijke boeken, altijd bij de hand
Bijbelstudie, dagboeken, romans en kinderboeken in één app. Geen e-reader nodig: u leest gewoon op uw telefoon of tablet.
Probeer de app 14 dagen gratis, daarna € 7,95 per maand.
Elk jaar weer is het een happening. Talloze leden van de Gereformeerde Gemeenten wachten nagelbijtend op nieuws uit Rotterdam, waar de toelatingscommissie (het ‘curatorium’) van de predikantenopleiding van het bevindelijk-gereformeerde kerkgenootschap deze week vergadert. Komt er een mannenbroeder doorheen, dan betekent dat over een paar jaar een nieuwe predikant en daar smachten de gemeenten naar. Slechts een derde van de ruim honderdvijftig gemeenten heeft een eigen voorganger.
Veel kerken maken gretig gebruik van de 'gelegenheid' (zogenaamd om het profijt...) om mensen langer te laten zitten. Hier hebben ze tal van redenen voor, waarbij ik niet zelden het gevoel heb dat er meer een angst tussenzit, dan een daadwerkelijk vertrouwen op God die alles bestuurd. Ook in onze gemeente helaas het geval en ik ben zeer zeker van plan dit op termijn toch een keer op de agenda van de kerkenraad te zetten.
Wellicht is het het overwegen waard om naast het curatorium en kerkenraad de evt. studenten een variant op het admissie examen te laten maken. Tevens denk ik dat de Theologische School er niet aan ontkomt, om studenten uiteindelijk hoger op te gaan leiden. Zie op refdag.nl de recente uitkomsten van een onderzoek door Sjaak Jacobse.
Dat kerkenraden te gemakkelijk doorsturen moet je onderbouwen met feiten. De redenen waarom iemand afgewezen wordt zijn mij niet tot in details bekend. Wel weet ik dat er predikanten zijn die prima in GG zouden passen, maar door het curatorium keer op keer afgewezen zijn. Klaarblijkelijk was het voor diegenen de bedoeling om in een andere kerk predikant te worden, maar vreemd blijft het wel.
Terugkomend op die kerkenraden. Het steekt me dat er een 'zondebok' wordt gezocht. De kerkenraden waar het mij bekend van is dat de afgewezene uiteindelijk elders predikant is geworden, zijn capabele kerkenraden. Opleidingsniveau ligt hoog en zeer zeker geen vriendjespolitiek. En al zou het wel zo zijn, dan zou het curatorium het daar eens openlijk over moeten hebben via de Generale Synode. Als er 15 aanmeldingen er 2 mensen overblijven, dan blijf ik erbij dat het erbij mij niet ingaat dat er 13 kerkenraden zijn die te makkelijk doorlaten. Dan is er bij een vermoeden dat er wel meer aan de hand is.
Partij trekken voor iets of iemand is zeer gemakkelijk Een 'zondebok' voor het aantal afwijzingen ook. Het curatorium bestaat telkens uit dezelfde personen, wellicht dat er daar wel wat mis gaat. Nee, ik weet het verder ook niet, maar het zou natuurlijk kunnen. Enige afwisseling zou niet verkeerd zijn daarvoor.
Tot slot, tegen de GGinNed aanschurken en ook nog eens meer en meer meegaan in het gedachtegoed dat het Evangelie alleen voor de uitverkorenen is, nee daar kan ik als ex-GG'er niet blij van worden. Daar maak ik me oprecht grote zorgen over. Hoewel ik er geen lid meer van ben, blijft ze me op een bepaalde manier lief.
Waar ik dan wel benieuwd naar wat je bedoeld met het 'de goede kant' opgaan. Persoonlijk zie ik dat bij beide gemeentes nog niet echt terug. Een kamp Veluwe vs Ranstad herken ik ook niet, hoewel er denk ik op de Veluwe wel meer kerken aanschurken tegen de GGinNed als in de Randstad. Hoe dit komt weet ik ook niet.
Gelukkig zijn er gemeentes waar ik me inderdaad van harte mee verbonden weet. Zelfs de gemeente waar ik oorspronkelijk vandaan ben gekomen. Dat zijn overigens niet de gemeenten die jij schrijft. Toch is er gelukkig nog hoop. Recente voorbeelden zijn wat mij betreft Kampen, Emmeloord, Woerden, Moerkapelle. 't Zou echter mooi zijn wanneer zich dit op termijn uitbreid. 'k Bedoel dan uiteraard een ruim aanbod van genade die de prediking doortrekt. Niet op het laatst nog een wens dat de luisteraar(s) nog eens bekeerd worden. Nee, maar een prediking waar de oproep tot bekering en geloof heel de preek doortrekt. Positief van toon, niet van alles benoemen wat slecht zou zijn, maar wijzend naar Christus.
....Luister met de goede oren .... ik ken je niet maar ?
Ken er in elk geval 3 persoonlijk, waarvan 2 vrienden, die in de NHK/PKN en ook in de HHK nog tot grote zegen mochten zijn in hun bediening.
Misschien moeten wij daarom maar bedenken dat roeping een zaak van Gods Geest is en dat deze Geest Zich niet laat weerhouden door kerkelijke scheidslijnen.
Hier ligt wellicht ook een stuk leiding in, dat ons ervan bewust maakt dat de mens weliswaar wikt, maar dat het de Heere is, Die uiteindelijk beschikt.
En dat het daarom ook niet aan ons is om daarover te oordelen.
Want wij mogen ervan uitgaan dat alle beslissingen in deze voor Gods aangezicht, in biddend opzien en in steile afhankelijkheid van Hem zijn genomen. En wanneer dat maar zo blijft komt het wel goed, ondanks dat je dan soms diep moet worden door geleid.
Hoewel geen G.G.-er spreek ik uit persoonlijke ervaring.
Je zou eens moeten weten wat dat met mensen doet, die afgewezen worden.
Sommige wel 3-4-5 keer.
Uiteindelijk gaan ze naar de PKN.
Echt schandalig vind ik dit, al geloof ik wel dat ze het met de geode intentie doen.
Maar het klopt van geen kant.
- 1
- 2


